بررسی چالش های تاسیسات شهری به منظور توسعه پروژه های عمرانی در مناطق یازده گانه شهر شیراز

شهر شیراز به عنوان یکی از کلانشهرهای مهم در کشور، با چالش های ناشی از رشد جمعیت، توسعه کالبدی و فشار بر زیرساخت های موجود مواجه است. امروزه موفقیت پروژه های عمرانی در این شهر، صرفا به معماری و سازه محدود نبوده و وابستگی مهمی به یکپارچگی تاسیسات و زیرساخت های شهری دارد. این پژوهش با هدف بررسی اهمیت زیرساخت های اساسی از قبیل شبکه های آب و فاضلاب، برق، گاز، ارتباطات و سیستم های حمل و نقل در بهبود کیفی، پایداری و بهره وری پروژه های عمرانی در شیراز تدوین شده است. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی-تحلیلی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، اسناد بالادستی و گزارش های عملکرد شهرداری شیراز گردآوری شده اند. یافته های پژوهش حاکی از آن است که نارسایی در سیستم های قدیمی تاسیسات، به ویژه در بافت های فرسوده، اصلی ترین مانع در اجرای بهینه پروژه هاست. از سوی دیگر، پروژه های عمرانی نوین، در صورت هماهنگی و اتصال به شبکه های به روز شده تاسیسات، می توانند به عاملی برای ارتقای کلی ظرفیت زیرساختی شهر تبدیل شوند. این مقاله در انتها نتیجه می گیرد که رویکرد یکپارچه نگر در برنامه ریزی، که در آن توسعه تاسیسات شهری پیش نیاز و هم گام با اجرای پروژه های عمرانی در نظر گرفته می شود، نقش مهمی در دستیابی به توسعه پایدار شهری در یازده منطقه شهرداری شیراز را خواهد داشت.

کلیدواژه ها:

تاسیسات شهری ، پروژه های عمرانی ، توسعه پایدار ، شهر شیراز ، مدیریت شهری