طراحی مرکز کودک فعال با رویکرد افزایش تعاملات جسمی-حرکتی در شهر پردیس

در عصر حاضر، یکی از مهمترین توجهات در نظام های موفق آموزشی در جهان خلق فضای مناسب برای سرگرمی، بازی و یادگیری فعالیت ها و ارتباطات اجتماعی می باشد. دانش های محیطی از جمله معماری نیز با بسترسازی محیطی در جهت نیل به یادگیری اثربخش، نقش به سزایی ایفا می کنند. همچنین با توجه به افزایش مهاجرت جمعیت به شهر پردیس، و همچنین افزایش خانم ها و مادران شاغل در جامعه ایران مرکز کودک فعال به عنوان فضایی برای آموزش و تفریح کودکان خود برای ساعاتی از روز اهمیت ویژه ای دارد و از طرفی کودکان قشر لطیف و حساس جامعه به شمار می آیند و متاسفانه اهمیت ندادن و کوچک شمردن کودکان و دنیای آن ها می تواند آسیب های زیادی را به کودکان وارد کند و از این رو این قشر آسیب پذیر و سرنوشت ساز جامعه باید مورد توجه بیشتری قرار گیرند تا بتوانیم جامعه ای رو به رشد داشته باشیم و از طرفی دیگر اهمیت دادن به مسئله روحیه کودکان و ایجاد یا افزایش تعاملات جسمی–حرکتی در آنان علاوه بر تاثیرات مثبتی که در سلامت جسمی کودک دارد، به سلامت روحی کودک هم کمک کرده و می تواند تاثیرات مثبتی در یادگیری و شکوفایی استعدادهای کودکان داشته باشد و به داشتن آینده ای روشن برای کودکان در زمینه های مختلف کمک ارزشمندی نماید. در این مقاله با استفاده از روش پرسشنامه ۱۸ سوال از ۲۶ مربی مهدکودک که به صورت تصادفی ساده از دو مهدکودک در تهران انتخاب شدند و می توان نتیجه گرفت که با راهکارهای متفاوتی در طراحی مرکز کودک می توان تعاملات و فعالیت های جسمی-حرکتی کودکان را افزایش داد. همچنین افزایش فعالیت های جسمی-حرکتی کودکان باعث افزایش خلاقیت و یادگیری کودکان در زمینه های مختلف شده و علاوه بر تاثیر بسیار مثبت بر سلامت جسمانی کودکان باعث افزایش سلامت روحی و روانی کودکان می شود.

کلیدواژه ها:

کودک ، مرکز کودک ، تعاملات جسمی-حرکتی ، شهر پردیس