نقش الگوسازی رفتاری معلم بر شکل گیری خودتنظیمی هیجانی و کاهش پرخاشگری کلامی در تعاملات گروهی دانش آموزان ابتدایی

چکیدهپژوهش حاضر با هدف تعیین نقش الگوسازی رفتاری معلم بر شکل گیری خودتنظیمی هیجانی و کاهش پرخاشگری کلامی در تعاملات گروهی دانش آموزان ابتدایی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه ی آماری شامل تمامی دانش آموزان پایه ی چهارم ابتدایی شهر بیرجند در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود که از میان آنان ۶۰ نفر به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه ۳۰ نفر) جایدهی شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۲ جلسه، مداخله ی مبتنی بر الگوسازی رفتاری معلم را دریافت کرد و گروه گواه در معرض آموزش معمول قرار گرفت. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس خودتنظیمی هیجانی (شیلد و سیکتی، ۱۹۹۷) و پرسشنامه ی پرخاشگری کلامی (نلسون و همکاران، ۲۰۱۴) بود که در دو مرحله ی پیش آزمون و پس آزمون بر روی هر دو گروه اجرا شد. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که الگوسازی رفتاری معلم تاثیر معناداری بر افزایش خودتنظیمی هیجانی و کاهش پرخاشگری کلامی در دانش آموزان گروه آزمایش داشت (۰۱/۰ > P). بر اساس نتایج، به کارگیری راهبردهای الگوسازی رفتاری توسط معلمان در کلاس های چندپایه و گروهی، به عنوان روشی موثر در ارتقای مهارت های هیجانی-اجتماعی و کاهش تعارضات کلامی در دانش آموزان ابتدایی توصیه می شود.واژگان کلیدی: الگوسازی رفتاری، خودتنظیمی هیجانی، پرخاشگری کلامی، تعاملات گروهی، دانش آموزان ابتدایی