الگوی جبرانی در آموزش دیجیتال: تحلیل چالش ها و راهکارهای به کارگیری هوش مصنوعی در مدارس روستایی فاقد زیرساخت (مطالعه موردی)

شکاف دیجیتال میان مناطق شهری و روستایی، یکی از بزرگترین موانع تحقق عدالت آموزشی در عصر هوش مصنوعی است. مدارس روستایی علاوه بر کمبود دسترسی به اینترنت پایدار، با فقدان تجهیزات سخت افزاری پایه مانند پروژکتور و سیستم های هوشمند نیز مواجه هستند. این پژوهش با رویکرد مطالعه موردی (Case Study)، به بررسی یک مدل عملیاتی می پردازد که در آن معلم با استفاده از هوش مصنوعی مولد (Generative AI) و تجهیزات شخصی (موبایل هوشمند)، محتوای بصری و تعاملی تولید کرده و از طریق پلتفرم «شاد» و الگوی «آموزش معکوس»، این خلاء را جبران می کند. یافته ها نشان می دهد که حتی با محدودیت دسترسی دانش آموزان به اینترنت (حدود ۵۰٪)، این مدل می تواند با تبدیل محتوای دیجیتال به محور گفتگو در کلاس حضوری، تعامل و مشارکت دانش آموزان را به شکل معناداری بهبود بخشد. این الگوی «جبرانی»، پتانسیل بالایی برای تعمیم در سایر مناطق محروم دارد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، مدارس روستایی ، شکاف دیجیتال ، آموزش معکوس ، الگوی جبرانی.