چگونه توانستیم با به کارگیری یادگیری مشارکتی در کلاس ؛ مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش دهیم

این پژوهش به بررسی تاثیر روش های تدریس فعال، به ویژه یادگیری مشارکتی بر افزایش سطح مشارکت و انگیزه دانش آموزان می پردازد. هدف اصلی این مطالعه، تغییر رویکرد از روش های سنتی و معلم محور به سمت رویکردهایی است که دانش آموز را در مرکز فرآیند یادگیری قرار می دهد. در این راستا، ابتدا وضعیت موجود در کلاس های درس مورد ارزیابی قرار گرفت که نشان دهنده کاهش توجه و مشارکت دانش آموزان در روش های سخنرانی محض بود. سپس، با طراحی و اجرای یک طرح اقدام پژوهی در طول یک ترم تحصیلی، تکنیک های یادگیری مشارکتی نظیر تقسیم کار گروهی، همیاری و پرسش و پاسخ جمعی، در کنار تدوین پروژه های عملی مرتبط با زندگی روزمره و مفاهیم درسی، به کار گرفته شد. ابزار گردآوری داده ها شامل مشاهده مستقیم رفتار دانش آموزان، پرسشنامه های رضایت مندی و مصاحبه های نیمه ساختاریافته با معلمان و دانش آموزان بود. یافته ها حاکی از آن بود که به کارگیری این روش ها باعث افزایش چشمگیر تعاملات کلامی و غیرکلامی میان دانش آموزان شد. مشارکت فعال در بحث های کلاسی رشد کرد و ترس از اشتباه کردن کاهش یافت. همچنین، انجام پروژه های گروهی باعث شد دانش آموزان احساس مسئولیت بیشتری نسبت به یادگیری خود و هم گروهی های خود پیدا کنند. نتایج نشان داد که این رویکرد نه تنها مهارت های اجتماعی و ارتباطی دانش آموزان را تقویت کرد، بلکه درک عمیق تری از مفاهیم درسی ایجاد نمود. دانش آموزان با حل مسائل واقعی از طریق پروژه ها، کاربرد علم را در زندگی خود درک کردند که این امر انگیزه آن ها را برای شرکت در فعالیت های کلاسی دوچندان کرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، یادگیری پروژه محور ، مشارکت فعال ، روش های تدریس فعال