بررسی نقش ساز گاری اقلیم و معماری در هویت بخشی به معماری شهر اهواز

مسکن به عنوان یکی از اولویت های اساسی زندگی بشر برای بقا در هر منطقه جغرافیایی، همواره مورد توجه بوده است. انسانها برای در امان ماندن از عوامل محیطی وخطرات و دستیابی به زندگی راحت وآسایش بیشتر، به مسکن نیاز داشته اند. شهر اهواز به عنوان یکی از کلان شهر های ایران، دارای اقلیم گرم و خشک است. این شهر گرمسیر، هشت ماه از سال هوای گرم دارد وتابستان های آن بسیار اه طولانی و گرم و زمستانهای آن کوتاه وملایم است. در دو سوم ایام سال، شدت گرما در این شهر خارج از حد تحمل بوده است. هدف این تحقیق بررسی نقش سازگاری اقلیم ومعماری درهویت بخشی به معماری شهر اهواز می باشد. هویت در معماری سالیان متمادی مورد بحث نظریه پردازان ومعماران مطرح جهان می باشد. هویت از دیدگاه معماری در کالبد فیزیکی بنا ظهور می کند واین هویت است که به بنا ومعماری آن روح می بخشد. هویت در معماری به مثابه ی روح در جسم می باشد ومعماری که هویت ندارد انگار روح ندارد. شهرها به واسطه ی معماری بیان گر هویت خود می باشند و معماری بدون هویت یعنی شهر بدون معماری.