بررسی تاثیر محیط های یادگیری شخصی سازی شده بر تحول نقش معلم در هدایت فرایند یاددهی–یادگیری

گسترش فناوری های آموزشی و ظهور محیط های یادگیری شخصی سازی شده، تحولی اساسی در الگوهای سنتی آموزش ایجاد کرده است. در این میان، نقش معلم نیز از انتقال دهنده صرف دانش به هدایتگر، تسهیل گر و طراح تجربه های یادگیری تغییر یافته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر محیط های یادگیری شخصی سازی شده بر تحول نقش معلم در هدایت فرایند یاددهی–یادگیری انجام شده است. این مطالعه با رویکرد تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر بررسی ادبیات نظری و پژوهش های مرتبط، به تحلیل ابعاد مختلف این تحول می پردازد. یافته ها نشان می دهد که محیط های یادگیری شخصی سازی شده با فراهم کردن امکان تطبیق محتوا، سرعت یادگیری و مسیرهای آموزشی متناسب با ویژگی های فردی یادگیرندگان، نقش معلم را از کنترل کننده جریان آموزش به راهبر یادگیری تغییر می دهند. در چنین محیط هایی، معلم به عنوان طراح سناریوهای یادگیری، هدایتگر فعالیت های یادگیرنده محور، تحلیلگر داده های یادگیری و پشتیبان فرایندهای شناختی و فراشناختی عمل می کند. همچنین نتایج بیانگر آن است که استفاده موثر از محیط های یادگیری شخصی سازی شده مستلزم ارتقای شایستگی های حرفه ای معلمان در حوزه های سواد دیجیتال، طراحی آموزشی و تحلیل داده های آموزشی است. از سوی دیگر، این محیط ها می توانند زمینه تقویت یادگیری فعال، افزایش انگیزش تحصیلی، بهبود تعاملات آموزشی و ارتقای خودتنظیمی یادگیرندگان را فراهم سازند. با این حال، چالش هایی همچون کمبود زیرساخت های فناورانه، مقاومت در برابر تغییر و نیاز به آموزش های حرفه ای مستمر برای معلمان نیز از جمله موانع تحقق کامل این رویکرد به شمار می آید. در مجموع، نتایج پژوهش نشان می دهد که محیط های یادگیری شخصی سازی شده می توانند زمینه ساز بازتعریف نقش معلم در نظام های آموزشی معاصر باشند و الگوی جدیدی از هدایت یادگیری مبتنی بر نیازها، توانایی ها و سبک های یادگیری فراگیران را شکل دهند.