رشد هوش هیجانی در کودکان سن مدرسه و نقش معلم در تقویت آن

رشد هوش هیجانی در کودکان سن مدرسه (۷ تا ۱۲ سال) نقش حیاتی در شکل گیری شخصیت، سلامت روان و موفقیت های اجتماعی و تحصیلی ایفا می کند. این مقاله به بررسی ضرورت های آموزش هوش هیجانی و نقش کلیدی معلم در تقویت این مهارت ها می پردازد. با توجه به اینکه کودکان در این سنین در مرحله رشد سریع مغزی و نیاز به پذیرش همسالان هستند، چالش هایی نظیر عدم تنظیم هیجان، پرخاشگری و اضطراب اجتماعی شایع است. هوش هیجانی شامل خودآگاهی، تنظیم هیجان، انگیزش، همدلی و مهارت های اجتماعی است که همگی برای سازگاری با محیط مدرسه ضروری هستند‎.‎ یافته های این پژوهش نشان می دهد که معلم به عنوان مهم ترین بزرگسال در محیط خارج از خانواده، از طریق «الگوسازی رفتاری» و «ایجاد فضای امن روانی»، تاثیر عمیقی بر یادگیری هیجانی دانش آموزان دارد. معلم با مدیریت صحیح هیجانات خود و ایجاد محیطی بدون ترس از قضاوت، به کودکان می آموزد که احساسات آن ها معتبر است. همچنین، استفاده از روش های فعال آموزشی مانند ایفای نقش، داستان گویی و حل تعارض گروهی، به تمرین عملی مهارت های نرم کمک می کند. نتیجه گیری حاکم بر این مطالعه آن است که ادغام آموزش هوش هیجانی در برنامه درسی و توانمندسازی معلمان برای نقش آفرینی به عنوان مربیان عاطفی، راهکاری موثر برای پرورش نسلی خلاق، همدل و تاب آور است که توانایی مقابله با چالش های زندگی را داراست‎.‎

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، معلم ، تنظیم هیجان ، مهارت های اجتماعی ، فضای امن روانی ، الگوسازی رفتاری