مقایسه آموزش علوم در ایران با کشور های موفق و پیشرو در سیستم های آموزشی نقاط قوت وضعف

هدف این پژوهش، مقایسه ی نظام آموزش علوم در ایران با کشورهای پیشرو در سیستم های آموزشی و شناسایی نقاط قوت و ضعف هر یک است. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر بررسی اسنادی و داده های آزمون های بین المللی‎ PISA ‎و‎ TIMSS ‎می باشد. یافته ها نشان می دهد که اگرچه ایران در تسلط دانش آموزان بر مفاهیم پایه ای ریاضی و علوم موفق بوده و دارای پتانسیل نخبگانی بالایی است، اما در مهارت های کاربردی، تفکر انتقادی و خلاقیت عقب است. دلایل اصلی این شکاف شامل تمرکز بر حفظیات، کمبود آزمایشگاه های مجهز، روش های تدریس انتقالی و نظام ارزشیابی نمره محور است. در مقابل، کشورهای موفق با رویکرد یادگیری فعال، توانمندسازی معلمان و ارزشیابی تکوینی، دانش آموزانی با سواد علمی بالاتر تربیت کرده اند. این مطالعه پیشنهاد می کند که ایران برای بهبود کیفیت آموزش علوم، باید برنامه درسی را به سمت مهارت محوری تغییر دهد، امکانات آزمایشگاهی را توسعه دهد و معلمان را در روش های نوین تدریس توانمندسازی کند. در نهایت، اصلاح نظام ارزشیابی و کاهش فشار آزمون های استاندارد، کلید اصلی پرورش نسلی خلاق و توانمند در عرصه های علمی و اقتصادی خواهد بود‎.‎

کلیدواژه ها:

آموزش علوم ، مقایسه آموزشی ، ایران ، کشورهای پیشرو ، تفکر انتقادی ، خلاقیت ، روش های تدریس