بررسی تاثیر یادگیری مشارکتی بر پیشرفت تحصیلی و انگیزه یادگیری زبان عربی دانش آموزان مقطع متوسطه اول

در درس زبان عربی، بسیاری از دانش آموزان انگیزه کافی ندارند و پیشرفت تحصیلی آن ها پایین است. یکی از دلایل اصلی این مشکل، استفاده از روش های سنتی و حفظ محور در کلاس های درس است. پژوهش های پیشین نشان داده اند که روش های نوین تدریس، به ویژه یادگیری مشارکتی، می توانند این مشکل را تا حد زیادی حل کنند. با این حال، مطالعات اندکی تاثیر این روش را بر یادگیری زبان عربی در مدارس ایران بررسی کرده اند. بنابراین، انجام این پژوهش ضروری به نظر می رسد.هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیر یادگیری مشارکتی بر پیشرفت تحصیلی و انگیزه دانش آموزان در درس زبان عربی است. پرسش اصلی پژوهش این است که آیا بین دانش آموزانی که با روش مشارکتی آموزش می بینند و دانش آموزانی که با روش سنتی آموزش می بینند، از نظر پیشرفت تحصیلی و انگیزه یادگیری تفاوت معناداری وجود دارد؟این پژوهش به روش شبه تجربی انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانش آموزان پسر مقطع متوسطه اول ناحیه ۵ اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ بود. از میان آن ها، ۴۸ دانش آموز انتخاب و به دو گروه مساوی (هر گروه ۲۴ نفر) تقسیم شدند. یک گروه با روش یادگیری مشارکتی و گروه دیگر با روش سنتی آموزش دیدند. ابزارهای پژوهش شامل یک آزمون پیشرفت تحصیلی محقق ساخته و یک پرسشنامه استاندارد انگیزه بود.داده ها با استفاده از روش های آماری توصیفی و استنباطی تحلیل گردید.یافته ها نشان داد که گروه آموزش دیده با روش مشارکتی، نمرات بهتری در پیشرفت تحصیلی و انگیزه نسبت به گروه سنتی کسب کردند. این تفاوت از نظر آماری معنادار بود. بنابراین، می توان نتیجه گرفت که یادگیری مشارکتی روشی موثر برای بهبود کیفیت یادگیری زبان عربی در مدارس است. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود دوره های آموزشی این روش برای دبیران عربی برگزار شود و طراحان برنامه درسی نیز توجه بیشتری به روش های فعال تدریس داشته باشند.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، پیشرفت تحصیلی ، انگیزه یادگیری ، زبان عربی ، متوسطه اول