مقایسه اثربخشی یادگیری مشارکتی و یادگیری سنتی بر پیشرفت تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان

هدف این پژوهش، مقایسه اثربخشی یادگیری مشارکتی و یادگیری سنتی بر پیشرفت تحصیلی و مهارت های اجتماعی دانش آموزان شهر گرگان است. در این مطالعه، تلاش شد مشخص شود کدام یک از دو شیوه آموزشی می تواند به بهبود عملکرد تحصیلی و ارتقای تعاملات اجتماعی دانش آموزان کمک بیشتری کند. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و با طرح پیش آزمون–پس آزمون بود. جامعه آماری شامل ۱۰۰ نفر از دانش آموزان متوسطه پایه دهم ناحیه ۱ شهر گرگان بود که از میان آنان ۵۰ نفر به صورت نمونه انتخاب شدند. سپس نمونه ها به دو گروه ۲۵ نفری، شامل گروه آزمایش با آموزش مشارکتی و گروه کنترل با آموزش سنتی تقسیم شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که برای سنجش پیشرفت تحصیلی و مهارت های اجتماعی طراحی شد. روایی ابزار از طریق نظر متخصصان تایید و پایایی آن نیز با اجرای مقدماتی و محاسبه ضریب آلفای کرونباخ مطلوب ارزیابی شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از آمار توصیفی و استنباطی، به ویژه آزمون t مستقل و t همبسته استفاده شد. یافته ها نشان دادند که میانگین نمرات گروه آموزش مشارکتی در هر دو متغیر پیشرفت تحصیلی و مهارت های اجتماعی به طور معناداری بالاتر از گروه آموزش سنتی بود. همچنین در گروه آزمایش، تفاوت بین پیش آزمون و پس آزمون معنادار گزارش شد که نشان دهنده تاثیر مثبت یادگیری مشارکتی است. در مقابل، گروه سنتی بهبود چشمگیری نشان نداد. نتیجه گیری پژوهش بیانگر آن است که استفاده از یادگیری مشارکتی می تواند به افزایش مشارکت فعال دانش آموزان، تقویت ارتباطات بین فردی، مسئولیت پذیری و در نهایت ارتقای پیشرفت تحصیلی آنان منجر شود. بنابراین، این روش نسبت به آموزش سنتی اثربخشی بیشتری دارد و می تواند به عنوان رویکردی موثر در مدارس شهر گرگان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مشارکتی ، پیشرفت تحصیلی ، یادگیری سنتی ، مهارت اجتماعی