زنگ تفریح اخلاق: استفاده از بازی های سنتی در برنامه های پرورشی مدارس

امروزه با گسترش فناوری های دیجیتال و تغییر سبک زندگی کودکان، بازی های سنتی و بومی از کانون فعالیت های کودکان رانده شده اند. این پژوهش با هدف بررسی نقش بازی های سنتی در آموزش ارزش های دینی و اخلاقی و تاثیر آن بر برنامه های پرورشی مدارس انجام شده است. روش تحقیق، توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و اسنادی است. یافته ها نشان می دهد که بازی های سنتی به دلیل ساختار تعاملی و گروهی، بستری موثر برای یادگیری غیررسمی مفاهیمی چون عدالت، همکاری، صبر و انضباط هستند. در مقابل، بازی های دیجیتال اغلب منجر به انزوا و کاهش مهارت های ارتباطی می شوند. همچنین، بازی های بومی نقش مهمی در تقویت هویت ملی و پیشگیری از انحرافات رفتاری ایفا می کنند. این مطالعه پیشنهاد می کند که مدارس با بازطراحی فضاهای فیزیکی، آموزش معلمان و جلب مشارکت والدین، بازی های سنتی را به بخشی جدایی ناپذیر از برنامه های پرورشی تبدیل کنند. نتیجه گیری نهایی آن است که استفاده از بازی های سنتی، راهکاری کارآمد و کم هزینه برای ارتقای سلامت روان و اخلاق دانش آموزان و تربیت نسلی متعهد و متعالی است‎.‎

کلیدواژه ها:

بازی های سنتی ، تربیت اخلاقی ، برنامه های پرورشی ، هویت ملی-دینی ، مهارت های اجتماعی ، بازی های بومی