هوش مصنوعی در آموزش و ارزیابی

با گسترش فناوری های هوشمند در تمامی سطوح جوامع بشری، نظام های آموزشی نیز ناگزیر به تغییر پارادایم های سنتی خود شده اند. یکی از حیاتی ترین بخش های این تغییر، تحول در شیوه های سنجش و اندازه گیری است. هدف از پژوهش حاضر، واکاوی نقش هوش مصنوعی در بهبود فرآیندهای آموزشی و ارزیابی با تمرکز بر مقطع ابتدایی و نقش مشاور مدرسه است. این مطالعه که با روش توصیفی-تحلیلی و با بهره گیری از تجربیات بالینی در دبستان دخترانه شهید افضلی تدوین شده است، نشان می دهد که سیستم های مبتنی بر هوش مصنوعی می توانند با تحلیل داده های رفتاری و تحصیلی در زمان واقعی، تصویری دقیق تر از وضعیت روانی و پیشرفت دانش آموز ارائه دهند. یافته ها حاکی از آن است که ارزیابی های هوشمند نه تنها استرس ناشی از آزمون را کاهش می دهند، بلکه به مشاوران کمک می کنند تا مداخلات روان شناختی خود را بر اساس نیازهای واقعی و منحصربه فرد هر دانش آموز طراحی نمایند‎. ‎

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ارزیابی آموزشی ، روانشناسی بالینی ، دبستان شهید افضلی ، شخصی سازی آموزش‎