نقش فناوری در تحول نظام آموزشی: فرصت ها، چالش ها و دلالت های تربیتی در دوره دبستان

تحولات سریع علمی و فناوری در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با دگرگونی های عمیقی مواجه ساخته است. فناوری به عنوان یکی از مهم ترین مولفه های عصر جدید، نه تنها ابزارها و روش های آموزش را تغییر داده، بلکه در بازتعریف نقش معلم، دانش آموز، محتوا و محیط یادگیری نیز اثرگذار بوده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری در تحول نظام آموزشی، با تاکید بر فرصت ها، چالش ها و دلالت های تربیتی آن در دوره دبستان انجام شده است. روش پژوهش از نوع توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور منابع، اسناد علمی و مطالعات مرتبط در حوزه فناوری آموزشی و آموزش ابتدایی است. یافته ها نشان می دهد که فناوری از طریق تسهیل دسترسی به منابع آموزشی، شخصی سازی یادگیری، افزایش تعامل، تنوع بخشی به روش های تدریس و تقویت مهارت های قرن بیست ویکم، می تواند زمینه ارتقای کیفیت آموزش را فراهم آورد. همچنین استفاده از فناوری در مدارس ابتدایی می تواند انگیزه یادگیری را افزایش داده و فرصت های جدیدی برای مشارکت فعال دانش آموزان در فرایند یادگیری ایجاد کند. در مقابل، چالش هایی نظیر شکاف دیجیتال، ضعف زیرساخت ها، کمبود سواد فناورانه معلمان، تهدیدهای اخلاقی و کاهش برخی تعاملات انسانی نیز از جمله موانع بهره گیری موثر از فناوری در آموزش به شمار می رود. بر این اساس، تحول نظام آموزشی با اتکا به فناوری، نیازمند رویکردی متعادل، تربیت محور و آگاهانه است که در آن، فناوری در خدمت رشد همه جانبه دانش آموزان قرار گیرد. نتایج این پژوهش می تواند در برنامه ریزی آموزشی، توانمندسازی معلمان و توسعه سیاست های آموزشی مبتنی بر فناوری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، تحول نظام آموزشی ، آموزش ابتدایی ، نوآوری آموزشی ، کیفیت آموزش