بررسی میزان یادگیری عمیق و سطحی در دانش آموزان پسر پایه پنجم و ششم ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی میزان یادگیری عمیق و سطحی در دانش آموزان پسر پایه های پنجم و ششم ابتدایی شهر سبزوار انجام شد. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی بود و جامعه آماری را کلیه دانش آموزان پسر پایه های پنجم و ششم ابتدایی این شهر تشکیل می دادند. نمونه پژوهش شامل ۴۰ نفر بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه تجدیدنظرشده دوعاملی فرآیند مطالعه‎ (R-SPQ-۲F) ‎بود. ضریب پایایی با روش آلفای کرونباخ برای مقیاس یادگیری عمیق ۰.۸۹۵ و برای مقیاس یادگیری سطحی ۰.۸۸۹ به دست آمد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و آزمون های‎ t ‎مستقل، تحلیل واریانس یک طرفه و همبستگی پیرسون تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان داد میانگین نمرات یادگیری عمیق‎ ‎‎(M =۴.۰۲ , SD = ۰.۶۲۶) ‎به طور قابل توجهی بالاتر از میانگین نمرات یادگیری سطحی‎ (M = ۲.۶۸, SD = ۰.۷۲۴) ‎است. نتایج آزمون های استنباطی نشان داد متغیرهای پایه تحصیلی، تحصیلات والدین، وجود فرد کمک کننده در خانه و معدل سال قبل تاثیر معناداری بر رویکردهای یادگیری دانش آموزان ندارند. همچنین همبستگی معناداری بین یادگیری عمیق و سطحی مشاهده نشد‎ (r = ۰.۰۴۷, p = ۰.۷۷۲)‎، که بیانگر استقلال نسبی این دو رویکرد در گروه سنی مورد مطالعه است‎.‎

کلیدواژه ها:

یادگیری عمیق ، یادگیری سطحی ، رویکردهای یادگیری ، دوره ابتدایی ، پرسشنامه‎ ‎