تربیت فقیه جامع الشرایط در پرتو قرآن، عترت و قانون اساسی ایران: مسیر رشد علمی، اخلاقی و حکومتی برای پرورش رهبری متعالی

قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران جایگاه فقیه جامع الشرایط را به عنوان رکن اصلی هدایت سیاسی و دینی تثبیت کرده و چارچوبی چندلایه برای تربیت او ترسیم می کند. این نوشتار با رویکرد تحلیلی، فرآیند تربیت فقیه را در سه بستر علمی–آموزشی، اخلاقی–اجتماعی و نهادی–حکومتی بررسی می نماید. در این مسیر، آموزه های قرآن و اهل بیت (ع) به عنوان معیار تکامل اخلاقی، معنوی و مدیریتی تبیین می شوند. عدالت آموزشی، تهذیب نفس و مسئولیت اجتماعی سه محور بنیادین این فرآیند هستند که به پیوند میان دانش فقهی، رشد شخصیتی و توانمندی حکومتی می انجامند. نوشتار حاضر با ارائه نقشه راهی جامع، الگویی برای پرورش رهبران دینی و سیاسی در تراز قانون اساسی پیشنهاد می دهد و بر ضرورت همگرایی آموزش و پرورش، حوزه های علمیه و دانشگاه ها در تحقق این اهداف تاکید می کند. یافته ها می تواند مبنای سیاست گذاری در عرصه تربیت دینی و ارتقای ظرفیت رهبری متعالی در نظام جمهوری اسلامی ایران قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

قانون اساسی ، فقیه جامع الشرایط ، قرآن ، اهل بیت ، اجتهاد ، ولایت فقیه ، شورای نگهبان ، تربیت دینی ، تکامل انسانی