شناسایی و اولویت بندی عوامل آموزشی، کالبدی وسازمانی موثر بر شادمانی دانش آموزان دوره ابتدایی

شادمانی دانش آموزان در دوره ابتدایی یکی از مولفه های اساسی در موفقیت تحصیلی، رشد عاطفی، تقویت مهارت های اجتماعی و ایجاد نگرش مثبت نسبت به مدرسه و یادگیری است. در سال های اخیر، اهمیت توجه به سلامت روان و شادمانی کودکان در محیط های آموزشی بیشتر مورد توجه پژوهشگران و برنامه ریزان آموزشی قرار گرفته است، زیرا کودکان بخش عمده روز خود را در مدرسه می گذرانند و کیفیت این محیط می تواند اثرات ماندگاری بر شخصیت و انگیزه آن ها برجای گذارد. پژوهش حاضر با هدف شناسایی و اولویت بندی عوامل آموزشی، کالبدی و سازمانی موثر بر شادمانی دانش آموزان دوره ابتدایی انجام شده است. روش تحقیق توصیفی پیمایشی بوده و داده ها توسط پرسش نامه محقق ساخته از دانش آموزان، معلمان و مدیران مدارس گردآوری شده است. برای تحلیل داده ها از روش های آماری پیشرفته مانند تحلیل عاملی و مدل های رتبه بندی چندمعیاره استفاده شد. نتایج نشان داد که عوامل آموزشی مانند کیفیت تعامل معلم، روش های تدریس فعال، بازخورد سازنده و تنوع فعالیت های یادگیری بیشترین تاثیر را بر شادمانی دارند. پس از آن عوامل سازمانی مانند سبک مدیریت مدرسه، نظام تشویق، برنامه های فوق برنامه و ارتباط موثر مدرسه با خانواده در رتبه بعد قرار گرفتند. عوامل کالبدی شامل نور، رنگ، تهویه، چیدمان کلاس و زیبایی شناسی فضا نیز نقش مهمی در ایجاد محیطی شاد و آرام ایفا می کنند. یافته ها بیانگر آن است که شادمانی دانش آموزان نتیجه تعامل مجموعه ای از عوامل چندبعدی است و بهبود هر یک از این مولفه ها می تواند به افزایش انگیزه، کاهش تنش های رفتاری و تقویت عملکرد تحصیلی کودکان منجر شود. بنابراین توجه به این عوامل می تواند راهنمایی موثر برای مدیران، معلمان و سیاست گذاران آموزشی در جهت ایجاد محیط های یادگیری سالم، پویا و شاد فراهم آورد‎.‎

کلیدواژه ها:

شادمانی دانش آموزان ، دوره ابتدایی ، عوامل آموزشی ، عوامل سازمانی ، عوامل کالبدی