طراحی مدل تصمیم گیری مدیر پروژه براساس داده های ناقص کارگاهی

در پروژه های عمرانی، تصمیم گیری مدیر پروژه همواره بر پایه داده هایی انجام می شود که از کارگاه، واحد کنترل پروژه، دفتر فنی، پیمانکاران جزء، تامین کنندگان، دستگاه نظارت و سایر ذی نفعان دریافت می شود. با این حال، داده های کارگاهی معمولا کامل، دقیق، به موقع و سازگار نیستند. گزارش های روزانه ناقص، تاخیر در ثبت پیشرفت، نبود اطلاعات دقیق از نیروی انسانی و ماشین آلات، مغایرت بین مقدار واقعی و مقدار گزارش شده، خطا در ثبت مصالح مصرفی و نبود مستندات کافی درباره رخدادهای تاخیری از جمله مشکلات رایج در مدیریت پروژه های ساختمانی است. این وضعیت باعث می شود مدیر پروژه در شرایط ابهام و عدم قطعیت تصمیم بگیرد؛ تصمیم هایی که می توانند بر زمان، هزینه، کیفیت، ایمنی، ادعاهای قراردادی و رضایت کارفرما اثر مستقیم بگذارند.هدف این مقاله، طراحی یک مدل تصمیم گیری برای مدیر پروژه براساس داده های ناقص کارگاهی است. مدل پیشنهادی با ترکیب ارزیابی کیفیت داده، تشخیص نوع نقص داده، تکمیل احتمالی داده ها، ارزیابی ریسک و رتبه بندی چندمعیاره گزینه های تصمیم طراحی شده است. در این مدل، ابتدا داده های کارگاهی براساس شاخص هایی مانند کامل بودن، صحت، بهنگام بودن، سازگاری و قابلیت ردیابی ارزیابی می شوند. سپس سطح اعتماد به داده ها تعیین شده و گزینه های تصمیم گیری مانند ادامه عملیات، توقف موقت، تخصیص مجدد منابع، درخواست اطلاعات تکمیلی یا اصلاح برنامه زمان بندی ارزیابی می شوند. در پایان، یک شاخص تصمیم مطمئن ارائه می شود که مدیر پروژه را در انتخاب مناسب ترین اقدام در شرایط داده های ناقص یاری می دهد.

کلیدواژه ها:

تصمیم گیری ، مدیر پروژه ، داده ناقص ، کارگاه ساختمانی ، عدم قطعیت ، مدل پشتیبان تصمیم ، مدیریت ساخت