ارزیابی اثرات کالبدی ساختمان های بلند بر کارایی عملیات امداد و نجات در حوادث حریق

مقدمه: در دهه های اخیر، روند توسعه شهری در جهان و به ویژه در شهرهای بزرگ ایران، به سمت برج سازی و احداث ساختمان های بلند حرکت کرده است. ظهور ساختمان های بلند به عنوان پاسخی به محدودیت زمین های شهری و افزایش تراکم جمعیت، اگرچه از نظر معماری و اقتصادی مزایایی به همراه داشته است، اما هم زمان پیچیدگی های جدیدی را در حوزه مدیریت بحران و ایمنی حریق ایجاد کرده است.هدف: هدف از این پژوهش، ارزیابی و تحلیل تاثیرات کالبدی و ساختاری ساختمان های بلند بر میزان کارایی عملیات اطفاء حریق و امداد و نجات است. روش: روش تحقیق حاضر، یک مطالعه مروری است که از طریق تحلیل سیستماتیک ادبیات پژوهشی، بررسی پایگاه های معتبر و اسناد علمی و پژوهشی صورت گرفته است. نتیجه: یافته های این مطالعه نشان می دهد که افزایش ارتفاع ساختمان ها، محور عملیات را از دسترسی خارجی به پیشروی داخلی تغییر داده و منجر به افزایش چشم گیر زمان رسیدن به کانون حریق می گردد. نتایج حاکی از آن است که نقص در سیستم های پمپاژ آب و عدم تطابق مسیرهای خروج با استانداردهای ایمنی در برج ها، بازدهی عملیاتی را به شدت کاهش داده و نرخ تلفات انسانی را در این ساختمان ها در مقایسه با ساختمان های کم مرتفع افزایش می دهد.

کلیدواژه ها:

ساختمان های بلند ، اطفاء حریق ، عملیات نجات.