بررسی کیفیت تصمیمات در پروژه های بدون داده کافی

تصمیم گیری در پروژه ها معمولا بر پایه اطلاعات، داده های تاریخی، تجربه های پیشین، تحلیل ریسک و برآوردهای فنی انجام می شود؛ اما در بسیاری از پروژه های واقعی، تصمیم گیرندگان با وضعیتی مواجه اند که داده ها ناکامل، دیرهنگام، نامطمئن، ناسازگار، جانبدارانه یا اساسا ناموجود هستند. این وضعیت در پروژه های نوآورانه، پروژه های فناوری، پروژه های عمرانی در محیط های پرریسک، پروژه های تحول سازمانی، پروژه های تحقیق و توسعه، پروژه های هوش مصنوعی، پروژه های عمومی و پروژه های اضطراری بسیار رایج است. مسئله اصلی این مقاله آن است که کیفیت تصمیمات در چنین شرایطی چگونه باید تعریف، ارزیابی و بهبود داده شود. برخلاف تصور رایج، کیفیت تصمیم الزاما با کیفیت نتیجه یکی نیست؛ زیرا ممکن است تصمیمی با فرایند عقلانی، شفاف و منسجم اتخاذ شود اما به دلیل بروز رخدادهای پیش بینی ناپذیر نتیجه مطلوب ندهد. همچنین ممکن است تصمیمی ضعیف، غیرمستند و مبتنی بر حدس، تصادفا به نتیجه خوب منجر شود. بنابراین ارزیابی کیفیت تصمیم باید علاوه بر پیامد، بر کیفیت فرایند تصمیم سازی، شفافیت فرضیات، کفایت گزینه ها، کیفیت اطلاعات موجود، نحوه مدیریت عدم قطعیت، منطق تحلیل، میزان مشارکت ذی نفعان و تعهد اجرایی تمرکز کند.این مقاله با رویکرد مروری تحلیلی و با استفاده از ادبیات تصمیم گیری، مدیریت پروژه، مدیریت ریسک، کیفیت داده، عقلانیت محدود، قضاوت خبرگان، تصمیم گیری مقاوم و مدیریت عدم قطعیت عمیق، چارچوبی مفهومی برای بررسی کیفیت تصمیمات در پروژه های بدون داده کافی ارائه می کند. یافته های مقاله نشان می دهد که در کمبود داده، هدف اصلی تصمیم گیرنده نباید وانمودکردن به قطعیت یا تولید دقت کاذب باشد؛ بلکه باید عدم قطعیت را آشکار، ساختارمند، قابل بحث و قابل یادگیری کند. کیفیت تصمیم در چنین پروژه هایی از طریق ترکیب داده های ناقص، دانش خبرگان، سناریونویسی، تحلیل حساسیت، تصمیم گیری مرحله ای، آزمایش های کوچک، حکمرانی داده، ثبت فرضیات، شاخص های هشدار زودهنگام و بازنگری مستمر افزایش می یابد. در پایان، مقاله یک مدل پیشنهادی هشت بعدی برای ارزیابی کیفیت تصمیم در پروژه های کم داده ارائه می دهد که شامل کیفیت چارچوب بندی، کیفیت گزینه ها، کیفیت شواهد، کیفیت فرضیات، کیفیت تحلیل عدم قطعیت، کیفیت مشارکت، کیفیت قابلیت اجرا و کیفیت یادگیری پس از تصمیم است.

کلیدواژه ها:

کیفیت تصمیم ، مدیریت پروژه ، کمبود داده ، عدم قطعیت ، قضاوت خبرگان ، مدیریت ریسک ، تصمیم گیری مقاوم ، کیفیت داده