استفاده از هوش مصنوعی در آموزش ابتدایی

هدف اصلی این پژوهش، بررسی تاثیرات، کاربردها و چالش های استفاده از هوش مصنوعی‎ (AI) ‎در مقطع آموزش ابتدایی است. با توجه به تغییر پارادایم های آموزشی و ظهور فناوری های نوین، سیستم های سنتی آموزش در حال گذار به سمت مدل های تطبیقی و شخصی سازی شده هستند. این مقاله با روش مرور سیستماتیک منابع، به تحلیل سه محور اصلی می پردازد: نخست، کارکردهای کلیدی هوش مصنوعی شامل شخصی سازی محتوا، تشخیص زودهنگام اختلالات یادگیری و پرورش مهارت های اجتماعی از طریق ربات های اجتماعی. دوم، بررسی چالش های اخلاقی و فنی همچون نقض حریم خصوصی داده های کودکان، سوگیری های الگوریتمی و تهدیدات امنیتی سایبری. و سوم، بازتعریف نقش معلمان و ضرورت توسعه سواد دیجیتال آنان برای تعامل موثر با این فناوری ها. یافته ها نشان می دهد که هوش مصنوعی پتانسیل بالایی برای بهبود نتایج یادگیری و کاهش نابرابری های آموزشی دارد، اما این موفقیت منوط به رعایت اصول اخلاقی، تضمین امنیت داده ها و آموزش مستمر معلمان است. نتیجه گیری می شود که رویکرد ایده آل، تلفیق هوش مصنوعی با هوش انسانی است، به طوری که فناوری نقش تسهیل گر را ایفا کند و معلم بر جنبه های عاطفی و اخلاقی تمرکز نماید. این مطالعه بر اهمیت طراحی چارچوب های نظارتی شفاف و مشارکت ذی نفعان مختلف در پیاده سازی هوشمند فناوری در مدارس تاکید می ورزد‎.‎

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش ابتدایی ، یادگیری تطبیقی ، حریم خصوصی داده ها ، سواد دیجیتال معلمان