بررسی اثر برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی بر ارتقای اثربخشی مدرسه و کیفیت عملکرد مهارتی دانش آموزان

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 108

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF و WORD قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

IECME02_121

تاریخ نمایه سازی: 10 تیر 1405

چکیده مقاله:

هدف پژوهش حاضر بررسی اثر برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی بر ارتقای اثربخشی مدرسه و بهبود کیفیت عملکرد مهارتی دانش آموزان بود. با توجه به رشد سریع فناوری های هوش مصنوعی و نقش فزاینده آن ها در محیط های یادگیری، نیاز به الگوهای نوین برنامه ریزی آموزشی که بتوانند یادگیری شخصی سازی شده، بازخورد فوری و مدیریت موثر منابع آموزشی را فراهم سازند بیش از پیش احساس می شود. این مطالعه با رویکردی کاربردی و با استفاده از روش شبه آزمایشی بر روی دانش آموزان دوره متوسطه انجام شد. جامعه پژوهش شامل کلیه دانش آموزان مدارس دولتی شهر مورد مطالعه بود و نمونه با روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شد.در این پژوهش، برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی شامل طراحی مسیرهای یادگیری انفرادی، تحلیل داده های عملکرد دانش آموزان، ارائه تمرین های سازگار با سطح توانایی، و تولید بازخورد زمان واقعی بود. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه استاندارد اثربخشی مدرسه و آزمون های عملکرد مهارتی دانش آموزان بود. برای تحلیل داده ها از آزمون های آماری مناسب شامل تحلیل کوواریانس و مدل خطی تعمیم یافته استفاده شد.یافته ها نشان داد که اجرای برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی به بهبود معنادار اثربخشی مدرسه در ابعاد مدیریت یادگیری، بهبود تعاملات آموزشی، ارتقای کیفیت تدریس و افزایش مشارکت دانش آموزان منجر شد. همچنین کیفیت عملکرد مهارتی دانش آموزان در شاخص هایی مانند حل مسئله، مهارت های عملی، سرعت یادگیری و دقت اجرا به طور معنی داری افزایش یافت. نتایج نشان می دهد که تلفیق فناوری های هوش مصنوعی با برنامه ریزی آموزشی می تواند به عنوان یک رویکرد کارآمد در ارتقای کیفیت مدرسه و توانمندی های مهارتی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.به طورکلی، استفاده از برنامه ریزی آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی نه تنها موجب افزایش بازده یادگیری و بهبود انگیزش تحصیلی می شود، بلکه زمینه ساز ایجاد محیط های یادگیری هوشمند و پویا است که با نیازهای فردی دانش آموزان سازگار شده و می تواند اثربخشی نظام آموزشی را به طور چشمگیری ارتقا دهد. این نتایج بر ضرورت توسعه سیاست های آموزشی نوین مبتنی بر داده، سرمایه گذاری در فناوری های هوش مصنوعی، و توانمندسازی معلمان برای کاربست این فناوری ها تاکید دارد.

نویسندگان

شهربانو حیدری سورشجانی

آموزش و پرورش اصفهان

زهرا فریفته جهانتیغ

آموزش و پرورش اصفهان

مهری مهدی

آموزش و پرورش اصفهان

فهیمه رمضانی

آموزش و پرورش اصفهان