معلمی در عصر دیجیتال؛ مهارت هایی که هر معلم باید بیاموزد.

پیشرفت سریع فناوری های دیجیتال، منظر آموزش و پرورش را به بنیادین ترین شکل تغییر داده و پارادایم آموزشی را از روش های معلم محور به محیط های یادگیری تقویت شده با فناوری و دانش آموزمحور دگرگون کرده است. این مقاله مهارت های دیجیتال ضروری را که معاصران باید برای حفظ اثربخشی خود در کلاس های درس معاصر کسب کنند، مورد کاوش قرار می دهد. با استناد به چارچوب TPACK (دانش فنی-پداگوژیکی-محتوایی) و چارچوب شایستگی های ICT UNESCO برای معلمان، این پژوهش مهارت های کلیدی شامل سواد دیجیتال، استراتژی های تدریس آنلاین، آموزش مبتنی بر داده و استفاده اخلاقی از فناوری را شناسایی می کند. از طریق مرور جامع ادبیات موضوع و مطالعه موردی اخیر در بافت های ایرانی و بین المللی، تحقیق چالش های معلمان را در سازگاری با تحولات دیجیتال، از جمله مقاومت در برابر تغییر، کمبود زیرساخت ها و شکاف دیجیتال برجسته می سازد. یافته ها نشان می دهند که توسعه حرفه ای مستمر، حمایت نهادی و تغییر نگرش برای ادغام معنادار فناوری در شیوه های تدریس حیاتی است. این مقاله با توصیه هایی برای سیاست گذاران و نهادهای آموزشی به منظور ایجاد اکوسیستمی حمایت گر برای تعالی معلمی دیجیتال به پایان می رسد.واژگان کلیدی: پداگوژی دیجیتال، چارچوب TPACK، شایستگی معلم، یادگیری الکترونیکی، آموزش و پرورش ایران، فناوری آموزشی، سواد دیجیتال.