نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری در کلاس های درس دوره ابتدایی

در سال های اخیر تحولات گسترده در حوزه علوم تربیتی موجب تغییر در نگاه به فرآیند یاددهی–یادگیری شده است. در رویکردهای نوین آموزشی، نقش معلم از انتقال دهنده صرف دانش به تسهیل گر یادگیری تغییر یافته است. در این رویکرد، معلم با ایجاد محیطی پویا و تعاملی، زمینه مشارکت فعال دانش آموزان در فرآیند یادگیری را فراهم می کند و آنان را به تفکر، پرسشگری و کشف مفاهیم هدایت می نماید. دوره ابتدایی به عنوان پایه شکل گیری مهارت های شناختی، اجتماعی و عاطفی، اهمیت ویژه ای در این زمینه دارد. از این رو، نحوه ایفای نقش معلم در کلاس درس می تواند تاثیر قابل توجهی بر کیفیت یادگیری دانش آموزان داشته باشد. هدف پژوهش حاضر بررسی نقش معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری در کلاس های درس دوره ابتدایی است. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و مطالعات علمی پنج سال اخیر انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد معلمانی که از راهبردهای تسهیل گری مانند ایجاد تعامل، طرح پرسش های تفکر برانگیز، هدایت فعالیت های گروهی و استفاده از روش های یادگیری فعال استفاده می کنند، زمینه یادگیری عمیق تر، افزایش انگیزش تحصیلی و تقویت مهارت های اجتماعی دانش آموزان را فراهم می سازند. همچنین نتایج بیانگر آن است که تغییر نقش معلم از انتقال دهنده اطلاعات به تسهیل گر یادگیری، مستلزم توسعه مهارت های حرفه ای معلمان، اصلاح برنامه های درسی و فراهم کردن محیط های یادگیری مشارکتی در مدارس است. بر این اساس، توجه به آموزش حرفه ای معلمان و تقویت رویکردهای یادگیرنده محور می تواند گامی موثر در ارتقای کیفیت آموزش در دوره ابتدایی باشد.

کلیدواژه ها:

تسهیل گری یادگیری ، نقش معلم ، یادگیری فعال ، کلاس درس ابتدایی ، کیفیت یادگیری