روش های تربیتی مبتنی بر بازی در پرورش کودکان

این مقاله به بررسی نقش و کارکرد روش های تربیتی مبتنی بر بازی در رشد و تربیت کودکان می پردازد. بازی به عنوان یکی از مهم ترین فعالیت های طبیعی کودک، نقش مهمی در رشد جسمی، عاطفی، اجتماعی و شناختی او دارد. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، به بررسی تاثیر تعاملات بازی محور کودک با والدین و همسالان پرداخته و نشان می دهد که این تعاملات می تواند در تقویت روابط عاطفی، شکل گیری مهارت های اجتماعی و افزایش اعتماد به نفس کودکان نقش موثری ایفا کند. همچنین با استناد به منابع دینی و دیدگاه های روان شناختی، فواید تربیتی بازی در ابعاد مختلف رشد کودک مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج تحقیق بیانگر آن است که استفاده آگاهانه از بازی در فرآیند تربیت می تواند زمینه رشد متعادل و سالم کودکان را فراهم سازد و به والدین و مربیان در ایجاد محیطی پویا و تربیت محور کمک کند.

کلیدواژه ها:

تربیت-روش های تربیتی-بازی-کودک