اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر پرخاشگری دانش آموزان دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف بررسی تحلیلی و نظام مند اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر کاهش پرخاشگری دانش آموزان دوره ابتدایی تدوین شده است. دوره ابتدایی به عنوان یکی از حساس ترین مراحل رشد شناختی و اجتماعی، نقشی تعیین کننده در شکل گیری الگوهای رفتاری کودکان دارد و بروز رفتارهای پرخاشگرانه در این مقطع می تواند فرآیند جامعه پذیری و تحصیلی آنان را با چالش های جدی مواجه سازد. این مقاله مروری با اتکا به روش کتابخانه ای و تحلیل اسنادی، به واکاوی متون پژوهشی، نظریه ها و یافته های علمی داخلی و بین المللی در این حوزه می پردازد تا سازوکارهای اثرگذاری مداخلات روان شناختی بر رفتارهای تکانشی کودکان را تبیین نماید. یافته های حاصل از این بررسی نشان می دهد که آموزش ساختاریافته مولفه های دهگانه مهارت های زندگی، به ویژه مدیریت هیجانات، حل مسئله، ارتباط موثر و خودآگاهی، از طریق بازسازی الگوهای شناختی و تقویت هوش عاطفی، میزان پرخاشگری کلامی و فیزیکی را در دانش آموزان به طور معناداری کاهش می دهد. علاوه بر این، ارتقای توانمندی های حرفه ای مربیان و معلمان در اجرای این برنامه ها و همچنین انطباق دهی محتوای آموزشی با نیازهای بومی و ویژگی های تحولی کودکان، به عنوان ارکان کلیدی در افزایش پایدار کارآمدی این مداخلات شناسایی شدند. نتایج نهایی تایید می کند که نهادینه سازی این آموزش ها در برنامه های درسی رسمی و فوق برنامه مدارس ابتدایی، نه تنها به کاهش رفتارهای مخرب کمک می کند، بلکه بستر مناسبی را برای ارتقای سلامت روان و سازگاری اجتماعی یادگیرندگان فراهم می آورد.

کلیدواژه ها:

مهارت های زندگی ، پرخاشگری ، دانش آموزان ابتدایی ، مدیریت هیجانات ، آموزش و پرورش.