نقش میانجی مدیریت منابع انسانی در پیوند تحول دیجیتال و توسعه پایدار: مروری تحلیلی با تاکید بر سازمان های دولتی

تحول دیجیتال به عنوان فرایندی راهبردی برای بازآفرینی ساختارها، فرایندها، شیوه های تصمیم گیری و خدمات سازمانی، به یکی از مهم ترین الزامات سازمان های دولتی تبدیل شده است. در کنار آن، توسعه پایدار نیز به عنوان رویکردی برای ارتقای کارایی، کیفیت خدمات عمومی، رفاه کارکنان، پاسخگویی، تاب آوری نهادی و خلق ارزش عمومی، جایگاه مهمی در ادبیات مدیریت دولتی یافته است. با این حال، بسیاری از مطالعات موجود، تحول دیجیتال و توسعه پایدار را به صورت جداگانه بررسی کرده اند و به نقش سازوکارهای انسانی و سازمانی در پیوند میان این دو حوزه توجه کافی نداشته اند. مقاله حاضر با استفاده از رویکرد مرور تحلیلی و ساختاریافته ادبیات، نقش میانجی مدیریت منابع انسانی را در رابطه میان تحول دیجیتال و توسعه پایدار در سازمان های دولتی بررسی می کند. یافته های مقاله نشان می دهد که تحول دیجیتال به تنهایی تضمین کننده توسعه پایدار نیست، بلکه اثر آن زمانی پایدار می شود که از طریق اقدامات مدیریت منابع انسانی از جمله آموزش و توسعه شایستگی های دیجیتال، توانمندسازی کارکنان، مدیریت تغییر، مشارکت کارکنان، اصلاح نظام ارزیابی عملکرد و تقویت فرهنگ دیجیتال نهادینه شود. مقاله در پایان، چارچوبی مفهومی برای تبیین این رابطه ارائه می دهد و دلالت هایی برای مدیران دولتی و پژوهش های آینده مطرح می سازد

کلیدواژه ها:

تحول دیجیتال ، مدیریت منابع انسانی ، مدیریت منابع انسانی دیجیتال ، توسعه پایدار ، سازمان های دولتی