کاربرد هوش مصنوعی در تصمیم گیری مدیران سازمانی

تصمیم گیری مدیریتی در سازمان های امروزی با چالش هایی مانند افزایش حجم داده ها، پیچیدگی محیط، عدم اطمینان، فشار زمانی و تغییر سریع بازار روبه رو است و همین مسئله سبب شده است که روش های سنتی تصمیم گیری، به تنهایی پاسخ گوی نیاز مدیران نباشد. هدف این پژوهش، بررسی کاربرد هوش مصنوعی در بهبود تصمیم گیری مدیران سازمانی و شناسایی مزایا، محدودیت ها و الزامات استفاده موثر از آن در سطوح عملیاتی، تاکتیکی و راهبردی است. روش پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی و با رویکرد مروری است و داده ها از طریق بررسی منابع علمی، مقالات پژوهشی و گزارش های معتبر مرتبط با هوش مصنوعی و مدیریت گردآوری و با روش تحلیل محتوای کیفی و طبقه بندی مفهومی تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی در حوزه هایی مانند پیش بینی روندها، تحلیل داده های سازمانی، مدیریت منابع انسانی، بازاریابی، زنجیره تامین، مدیریت مالی، کنترل ریسک و برنامه ریزی راهبردی کاربرد گسترده ای دارد. همچنین نتایج نشان داد که مهم ترین آثار مثبت هوش مصنوعی بر تصمیم گیری مدیران شامل افزایش سرعت تحلیل، ارتقای دقت تصمیم ها، کاهش بخشی از خطاهای شناختی، بهبود پیش بینی پذیری و افزایش انسجام تصمیم گیری در سازمان است. با وجود این، چالش هایی مانند سوگیری الگوریتمی، ضعف شفافیت مدل ها، کیفیت پایین داده ها، وابستگی بیش ازحد مدیران به فناوری، ملاحظات اخلاقی و تهدید حریم خصوصی می تواند اثربخشی آن را کاهش دهد. نتیجه کلی پژوهش حاکی از آن است که هوش مصنوعی زمانی بیشترین اثر را در تصمیم گیری سازمانی دارد که به عنوان ابزار پشتیبان تصمیم به کار گرفته شود، نه جایگزین کامل مدیران. بنابراین، الگوی مطلوب تصمیم گیری در سازمان ها، ترکیب توان تحلیلی هوش مصنوعی با تجربه، قضاوت، مسئولیت پذیری و درک انسانی مدیران است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تصمیم گیری مدیریتی ، مدیریت سازمانی ، تحلیل داده ، سوگیری الگوریتمی