روایت پژوهی :تغییر رفتار دانش آموزان از اجرای برنامه های مشاوره ای و روانشناختی

این پژوهش با هدف بررسی چگونگی تغییر رفتار دانش آموزان در نتیجه اجرای برنامه های مشاوره ای و روانشناختی در محیط مدرسه انجام شد. رویکرد پژوهش کیفی و از نوع روایت پژوهی بود. مشارکت کنندگان شامل ۱۲ دانش آموز مقطع اول متوسطه، ۴ معلم و ۲ مشاور یک مدرسه در شهر تهران بودند که به روش نمونه گیری هدفمند انتخاب شدند. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته، یادداشت های مشاوران، گزارش های معلمان، خاطرات نوشتاری دانش آموزان و مشاهدات میدانی گردآوری شد و با استفاده از تحلیل روایی مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان داد که تغییر رفتار دانش آموزان طی یک فرآیند تدریجی شامل پنج مرحله آگاهی از مشکل، برونی سازی مشکل، یادگیری مهارت های جایگزین، تمرین در موقعیت های واقعی و تثبیت تغییر رخ می دهد. همچنین نتایج نشان داد که عواملی مانند رابطه مبتنی بر اعتماد با مشاور، مشارکت خانواده، حمایت معلمان، تداوم جلسات مشاوره، استفاده از فعالیت های عملی و دریافت بازخورد مثبت از مهم ترین عوامل موثر در تسهیل این تغییرات هستند. در مقابل، موانعی مانند مقاومت اولیه دانش آموز، عدم همکاری خانواده و برچسب زدن همسالان می تواند روند تغییر را کند کند. در مجموع، یافته ها نشان می دهد که اجرای برنامه های منظم مشاوره ای در مدارس می تواند به بهبود رفتار، افزایش مهارت های اجتماعی و تقویت خودباوری دانش آموزان منجر شود.