ارائه مدلی برای اوراق قرضه بیمه ای مبتنی بر اکوسیستم

اوراق قرضه بیمه ای به عنوان ابزارهای نوین تامین مالی در صنعت بیمه، امکان انتقال ریسک های بزرگ و نامتعارف را از بیمه گر به سرمایه گذاران بازار سرمایه فراهم می آورند. با این حال، مدل های سنتی این اوراق عمدتا مبتنی بر روابط دودویی میان بیمه گر و سرمایه گذار هستند و از ظرفیت های اکوسیستم گسترده ذی نفعان (شامل بیمه گذاران، واسطه های بیمه، خسارت دیدگان، موسسات رتبه بندی، و نهادهای ناظر) بهره چندانی نمی برند. پژوهش حاضر با رویکرد مرور سیستماتیک و نظام مند به دنبال ارائه مدلی نوآورانه برای اوراق قرضه بیمه ای است که بر پایه دو مفهوم کلیدی «اکوسیستم بیمه» و «هم آوردگی» استوار باشد. در این مدل، اکوسیستم به عنوان شبکه ای از کنشگران مرتبط با منافع مکمل تعریف می شود که از طریق مشارکت فعال در فرآیندهای شناسایی ریسک، ارزیابی خسارت، و پایش عملکرد، به بهبود کارایی اوراق کمک می کنند. همچنین «هم آوردگی» به عنوان سازوکاری برای تسهیم متقابل ریسک و پاداش میان اعضای اکوسیستم طراحی شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مدل پیشنهادی می تواند ضمن کاهش عدم تقارن اطلاعاتی میان بیمه گر و سرمایه گذار، هزینه های مبادله را تا ۲۵ درصد کاهش داده و نقدشوندگی اوراق را به طور قابل توجهی افزایش دهد. این مدل به ویژه برای پوشش ریسک های فاجعه بار (مانند سیل، زلزله و همه گیری) که نیازمند تجمیع ظرفیت های مالی گسترده هستند، کاربرد موثری دارد.