معلم ابتدایی؛ از سوادآموزی تا ساحت سازی شخصیت

هدف از پژوهش حاضر، تبیین نقش دوگانه و درهم تنیده معلم ابتدایی در دو عرصه سوادآموزی و ساحت سازی شخصیت و ارائه راهکارهای عملی برای پیوند این دو ماموریت بود. این مطالعه با رویکرد کیفی و روش تحلیل محتوای تماتیک انجام شد. جامعه پژوهش شامل کلیه متون علمی مرتبط در بازه زمانی ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ میلادی و ۱۳۹۰ تا ۱۴۰۴ شمسی بود و نمونه گیری به صورت هدفمند انجام گرفت. یافته ها نشان داد که میان نگرش مثبت معلمان به ساحت سازی شخصیت و عمل آن ها در کلاس شکاف عمیقی وجود دارد که عمدتا ناشی از فشارهای ساختاری مانند نظام ارزشیابی نمره‑محور و تراکم کتب درسی است. با این حال، منابع متعدد امکان پذیری پیوند این دو حوزه را از طریق روش های تلفیقی تایید کردند. همچنین نقش معلم به عنوان «الگوی زنده» شخصیت، بیش از روش های تدریس اهمیت داشت. نتیجه پژوهش نشان می دهد که سوادآموزی و ساحت سازی شخصیت نه دو وظیفه متعارض، بلکه دو روی یک سکه هستند و تحقق آن نیازمند بازطراحی نظام ارزشیابی، تغییر رویکرد کتب درسی و توانمندسازی معلمان در دوره های حین خدمت است.