طراحی مدل تدریس مبتنی بر یادگیری مشارکتی در کلاس های مجهز به فناوری های هوشمند
محل انتشار: دومین همایش بین المللی پژوهش در عصر نوین
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 87
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IECME02_054
تاریخ نمایه سازی: 9 تیر 1405
چکیده مقاله:
با گسترش فناوری های هوشمند در محیط های آموزشی، شیوه های سنتی تدریس دیگر پاسخگوی نیازهای یادگیری فعال و تعاملی دانش آموزان و دانشجویان نیستند. در این میان، یادگیری مشارکتی به عنوان یکی از رویکردهای موثر در آموزش فعال، می تواند در ترکیب با فناوری های هوشمند، زمینه شکل گیری الگوهای نوین تدریس را فراهم سازد. هدف پژوهش حاضر طراحی مدل تدریس مبتنی بر یادگیری مشارکتی در کلاس های مجهز به فناوری های هوشمند است. این پژوهش با رویکردی کاربردی و با بهره گیری از روش آمیخته (کیفی کمی) انجام شده است. در مرحله کیفی، با استفاده از روش تحلیل مضمون و بررسی دیدگاه های متخصصان حوزه برنامه ریزی درسی، فناوری آموزشی و یادگیری مشارکتی، مولفه ها و شاخص های اصلی مدل استخراج شد. داده های این بخش از طریق مصاحبه های نیمه ساختاریافته گردآوری و با روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل گردید. در مرحله کمی، به منظور اعتبارسنجی مدل پیشنهادی، پرسشنامه ای مبتنی بر مولفه های استخراج شده طراحی و در میان نمونه ای از معلمان و اساتید آشنا با کلاس های هوشمند توزیع شد و داده ها با استفاده از روش های آماری مناسب تحلیل گردید.نتایج پژوهش نشان داد که مدل تدریس مبتنی بر یادگیری مشارکتی در کلاس های هوشمند از چند بعد اصلی شامل طراحی فعالیت های گروهی هدفمند، بهره گیری موثر از ابزارهای هوشمند آموزشی، تعامل سازنده بین فراگیران، نقش تسهیل گر معلم، ارزشیابی فرایندی و بازخورد مستمر تشکیل شده است. همچنین استفاده از فناوری هایی مانند تخته هوشمند، سامانه های مدیریت یادگیری، ابزارهای تعاملی آنلاین و منابع دیجیتال موجب افزایش مشارکت فعال فراگیران، تقویت مهارت های تفکر انتقادی، حل مسئله و یادگیری عمیق می شود. یافته ها نشان می دهد که ادغام اصول یادگیری مشارکتی با قابلیت های فناوری های هوشمند می تواند ساختار تدریس را از حالت معلم محور به محیطی یادگیرنده محور و تعاملی تغییر دهد.بر اساس نتایج به دست آمده، مدل پیشنهادی می تواند به عنوان چارچوبی کاربردی برای طراحی و اجرای تدریس در کلاس های هوشمند مورد استفاده قرار گیرد و به بهبود کیفیت فرایند یاددهی یادگیری، افزایش تعامل آموزشی و ارتقای عملکرد تحصیلی فراگیران کمک کند. این مدل همچنین می تواند راهنمایی برای سیاست گذاران آموزشی، طراحان برنامه درسی و معلمان در جهت بهره برداری موثر از فناوری های هوشمند در آموزش مشارکتی فراهم آورد.
نویسندگان
مرتضی شمشیربند
آموزش و پرورش