«هوش مصنوعی و تحول در مدیریت مدارس متوسطه: طراحی الگوی تصمیم گیری هوشمند برای مدیران آینده نگر»

تحولات پرشتاب فناوری در دهه های اخیر، به ویژه گسترش هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با فرصت ها و چالش های تازه ای در حوزه مدیریت مواجه ساخته است. مدیریت مدارس متوسطه به دلیل پیچیدگی فرایندهای آموزشی، تربیتی، اجرایی و انسانی، بیش از گذشته نیازمند الگوهای نوین تصمیم گیری است که بتوانند هم زمان دقت، سرعت، پیش بینی پذیری و انعطاف پذیری را افزایش دهند. در این میان، هوش مصنوعی در آموزش به عنوان ابزاری راهبردی، ظرفیت آن را دارد که با تحلیل داده های آموزشی، شناسایی الگوهای رفتاری، پیش بینی مسائل مدیریتی و پشتیبانی از تصمیم گیری، زمینه تحول در مدیریت آموزشی را فراهم کند. هدف این مقاله، تبیین نقش هوش مصنوعی در تحول مدیریت مدارس متوسطه و طراحی الگوی تصمیم گیری هوشمند برای مدیران آینده نگر است. این پژوهش با رویکردی تحلیلی تبیینی، ضمن بررسی ابعاد نظری و کاربردی هوش مصنوعی در مدیریت مدرسه، مولفه های اصلی یک الگوی تصمیم گیری هوشمند را شناسایی و سازمان دهی می کند. یافته ها نشان می دهد که الگوی پیشنهادی بر پایه پنج مولفه اصلی شامل داده محوری، تحلیل پیش بینانه، پشتیبانی تصمیم، بهینه سازی فرایندهای مدیریتی و توسعه شایستگی های دیجیتال مدیران استوار است. همچنین، این الگو می تواند در حوزه هایی مانند برنامه ریزی آموزشی، مدیریت منابع انسانی، ارزیابی عملکرد معلمان، پیشگیری از افت تحصیلی، ارتقای انضباط مدرسه و بهبود ارتباط با اولیا و دانش آموزان اثربخشی قابل توجهی داشته باشد. نتایج حاکی از آن است که بهره گیری آگاهانه و هدفمند از هوش مصنوعی، نه تنها موجب افزایش کارآمدی و کیفیت تصمیم گیری مدیران مدارس متوسطه می شود، بلکه زمینه ساز شکل گیری مدیریت هوشمند، آینده نگر و مسئله محور در نظام آموزشی نیز خواهد بود. ازاین رو، توجه به زیرساخت های فناورانه، آموزش مدیران، ملاحظات اخلاقی و سیاست گذاری آموزشی، از الزامات اساسی اجرای موفق این الگو به شمار می رود.