درک مفهومی سلامت روانشناختی ونقش آن در محیط های آموزشی – تربیتی

سلامت روان شناختی شامل آسایش ذهنی، احساس خود توانمندی، خودمختاری، کفایت، درک همبستگی بین نسلی و شناخت توانایی خود در محقق ساختن ظرفیت های عقلی و هیجانی خویش است و به فرد کمک می کند که با خود، دیگران و محیط سازگاری داشته باشد. عوامل تعیین کننده سلامت روانشناختی، ترکیبی از عوامل متعدد فردی، اجتماعی و ساختاری هستند که ممکن است در طول عمر ما وجود داشته باشد تا سلامت روانی ما را محافظت یا تضعیف کند و موقعیت ما را در زنجیره سلامت روان تغییر دهد. عوامل روانشناختی و بیولوژیکی فردی مانند مهارت های عاطفی، سوء مصرف مواد و ژنتیک می توانند افراد را در برابر مشکلات سلامت روان آسیب پذیرتر کنند. قرار گرفتن در معرض شرایط نامطلوب اجتماعی، اقتصادی، ژئوپلیتیکی و محیطی - از جمله فقر، خشونت، نابرابری و محرومیت محیطی-خطر ابتلا به بیماری روانی را در افراد افزایش می دهد. بهبود سلامت روانشناختی فراگیران آموزشی باعث پیشرفت تحصیلی و بهبود عملکرد تحصیلی آنان خواهد شد. ایجاد یک محیط آموزشی که مشارکت و روابط بین فردی و حمایتی را ترویج می کند برای تقویت عملکرد فراگیران آموزشی بسیار مهم است.