روش های عملی برای تقویت تحلیل و پرسشگری دانش آموزان

تقویت مهارت تحلیل و پرسشگری در دانش آموزان، یکی از مهمترین اهداف تربیتی قرن بیست ویکم به شمار می رود. تحلیل، توانایی تجزیه اطلاعات به اجزای کوچک تر، کشف روابط میان آنها و تشخیص الگوها و سوگیری هاست. پرسشگری نیز فراتر از پرسیدن سوالات ساده «چه»، «کجا» و «کی»، شامل سوالات چرایی، چگونگی، اگرچه، و از کجا می دانیم می شود. روش های عملی متعددی برای تقویت این دو مهارت در کلاس درس وجود دارد. از جمله مهمترین آنها می توان به روش یادگیری مبتنی بر مسئله (PBL) اشاره کرد که در آن دانش آموزان با یک مسئله باز و واقعی روبرو می شوند و بدون ارائه راه حل از پیش تعیین شده، خود باید مراحل تحلیل و پرسشگری را طی کنند. روش دیگر، تکنیک شش کلاه تفکر د بونو است که با اختصاص دادن «نقش های فکری» متفاوت به دانش آموزان، آنها را مجبور می کند از زوایای مختلف (اطلاعات، احساسات، نقد خلاق، خوش بینی، مدیریت و خلاقیت) به یک موضوع نگاه کنند. همچنین استفاده از «مکث سقراطی» (ایجاد فاصله زمانی پیش از پاسخ دادن به جای پاسخ سریع)، تکنیک سوالات سطح بالا بر اساس طبقه بندی تجدیدنظر شده بلوم (سوالات تحلیل، ترکیب و ارزشیابی)، نقشه های مفهومی معکوس (که دانش آموز باید ارتباط میان مفاهیم را خود حدس بزند)، و پروتکل های همتا-پرسشگری (که در آن دانش آموزان برای یکدیگر سوال طراحی می کنند) از دیگر راهکارهای عملی و کم هزینه هستند.

کلیدواژه ها:

تفکر انتقادی ، یادگیری مبتنی بر مسئله ، سطوح بالای بلوم ، پرسشگری خلاق