بررسی شکاف بین مهارت های کپی برداری و درک معنایی در کودکان دچار اختلال دلبستگی

پژوهش حاضر با هدف تحلیل بنیادین و واکاوی ساختاری شکاف موجود میان مهارت های مکانیکی کپی برداری و ظرفیت های درک معنایی در کودکان مبتلا به اختلال دلبستگی انجام شده است. اختلال دلبستگی که ناشی از فقدان پاسخ دهی حساس و پایدار مراقبت کننده در سال های اولیه رشد است، منجر به شکل گیری الگوهای درونی ناهماهنگ و نقص در کارکردهای نمادین ذهن می گردد. در این مطالعه با بهره گیری از رویکرد تحلیلی و تکیه بر نظریه های عصب شناختی و روان تحلیل گری نوین، این پرسش محوری بررسی شد که چرا این کودکان در آزمون های عملکردی مبتنی بر تقلید و کپی برداری صوری توانمندی بالایی نشان می دهند، اما در تحلیل محتوا و درک مفاهیم انتزاعی دچار فروماندگی می شوند. یافته ها نشان داد که به دلیل نقص در فرآیند ذهنی سازی و عدم شکل گیری پایگاه امن، این کودکان از کپی برداری به عنوان یک سازوکار دفاعی و جبرانی برای پوشش دادن خلاهای شناختی و ارتباطی خود استفاده می کنند. در واقع، ذهن این کودکان به جای ادغام اطلاعات در ساختارهای معنایی بلندمدت، آن ها را در سطح پردازش های حسی و حرکتی متوقف می سازد. از منظر عصب شناسی، این پدیده با عدم یکپارچگی میان نیمکره های مغزی و گسست میان قشر پیش پیشانی و سیستم لیمبیک تبیین می گردد که مانع از تبدیل بازنمایی های صوری به فهم عمیق معنایی می شود. نتایج این پژوهش بر ضرورت تغییر پارادایم در ارزیابی های روان شناختی تاکید کرده و پیشنهاد می دهد که برنامه های توان بخشی باید به جای تمرکز بر تقویت مهارت های اجرایی سطحی، بر بازسازی پیوندهای عاطفی و ارتقای توانمندی ذهنی سازی متمرکز شوند تا امکان عبور از عملکرد مکانیکی به درک معنادار فراهم گردد.

کلیدواژه ها:

اختلال دلبستگی ، کپی برداری مکانیکی ، درک معنایی ، ذهنی سازی ، تحول شناختی ، دلبستگی ناایمن ، گسست روانی