چگونگی ارتقای سطح علمی دانش آموزان استثنایی در مباحث زبان انگیلیسی یادگیری گروهی و مشارکتی

در سال های اخیر، بررسی شیوه ها و الگوهای کارآمد در آموزش زبان انگلیسی به یکی از محورهای مهم پژوهش های آموزشی تبدیل شده است. در میان رویکردهای مطرح، یادگیری مشارکتی و فعالیت های گروهی جایگاه قابل توجهی یافته اند و به عنوان روشی موثر در فرایند آموزش مورد توجه قرار گرفته اند. با این حال، تحلیل دقیق تر این رویکرد از منظر نحوه تاثیر آن بر کیفیت یادگیری زبان و نیز تعامل متقابل میان این دو حوزه همچنان ضروری به نظر می رسد. از همین رو، پژوهشگران حوزه آموزش زبان انگلیسی تلاش کرده اند یافته های حاصل از مطالعات نظری و تحقیقات میدانی خود را برای استفاده جامعه علمی و مخاطبان تخصصی منتشر کنند. در اقدام پژوهی حاضر نیز کوشش شده است این موضوع با انسجام بیشتر و رویکردی دقیق تر مورد بررسی و تشریح قرار گیرد.تدریس، به ویژه در زمینه آموزش زبان انگلیسی، یکی از مولفه های بنیادین در نظام های آموزشی به شمار می آید و به مجموعه ای از فعالیت های برنامه ریزی شده اطلاق می شود که با حضور معلم در کلاس و در تعامل مستقیم با زبان آموزان انجام می گیرد. از آنجا که شیوه های تدریس تا حد زیادی تحت تاثیر فرهنگ و ساختار آموزشی هر جامعه قرار دارند، نحوه سازمان دهی و اجرای مراحل تدریس در نظام های آموزشی گوناگون ممکن است تفاوت هایی داشته باشد. در مقابل، مفهوم «آموزش» را می توان فرایندی تعاملی و دوطرفه دانست که در آن یاددهی و یادگیری به صورت همزمان و متقابل شکل می گیرد. در این فرایند، دانش، مهارت ها و نگرش های مطلوب مرتبط با یک موضوع خاص، متناسب با ویژگی های سنی فراگیران و در چارچوب زمانی مشخص منتقل شده و به تدریج درونی می شود.در فرایند تدریس، به ویژه در حوزه آموزش زبان انگلیسی، نقش معلم تنها به انتقال اطلاعات و واقعیت های علمی به دانش آموزان استثنایی محدود نمی شود. معلم افزون بر ارائه محتوا، وظیفه دارد محیط و موقعیت هایی را فراهم آورد که یادگیری در آن ها به صورت موثر شکل گیرد و دانش آموزان بتوانند علاوه بر کسب دانش، شیوه های تفکر و یادگیری را نیز تجربه کنند. در این چارچوب، مفهوم «یادگیری فعال» به مجموعه ای از روش های آموزشی اشاره دارد که در آن فراگیران به شکل مستقیم در جریان یادگیری مشارکت می کنند. در آموزش زبان انگلیسی نیز رویکردهای فعال بر شیوه هایی تاکید دارند که میزان درگیری و مشارکت دانش آموزان استثنایی را افزایش می دهند و فرایند یادگیری را از حالت یک طرفه خارج کرده و به تعاملی پویا میان معلم و دانش آموزان تبدیل می کنند؛ از جمله این روش ها می توان به بحث های گروهی، ایفای نقش، حل مسئله و دیگر فعالیت های مشارکتی اشاره کرد.در سال تحصیلی گذشته، اینجانب به عنوان معلم و خدمت گزار دانش آموزان استثنایی مشغول به فعالیت بوده ام. در چارچوب این اقدام پژوهی، با در نظر گرفتن شرایط موجود و وضعیت آموزشی حاکم، تلاش شده است مسئله مورد نظر به صورت نظام مند بررسی شود. در این مسیر، با بهره گیری از راهکارهای خلاقانه، دانش آموزمحور و متناسب با نیازهای یادگیرندگان، فرایند پژوهش عملی دنبال شده است. محور اصلی این پژوهش نیز بررسی الگوهای کارآمد در تدریس زبان انگلیسی و تبیین نقش یادگیری گروهی و مشارکتی در ارتقای کیفیت فرایند یاددهی–یادگیری بوده است.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان استثنایی ، روش تدریس فعال ، زبان انگیلیسی ، یادگیری