تحلیل نقش مدیریت دانش درمدارس در بهبود تصمیم گیری آموزشی و ارتقای کیفیت آموزش

هدف پژوهش حاضر، تحلیل نقش مدیریت دانش در مدارس و بررسی تاثیر آن بر بهبود تصمیم گیری آموزشی و ارتقای کیفیت آموزش است. این پژوهش با رویکردی توصیفی تحلیلی انجام شده و تلاش دارد نشان دهد که چگونه گردآوری، سازمان دهی، اشتراک گذاری و به کارگیری دانش در محیط مدرسه می تواند عملکرد آموزشی را بهبود بخشد. روند پژوهش بر پایه مطالعه منابع کتابخانه ای، بررسی دیدگاه های نظری و تحلیل محتوای مطالب مرتبط با مدیریت دانش و تصمیم گیری آموزشی شکل گرفته است. در این پژوهش، مدل تحلیل مطالب بر اساس مولفه هایی مانند خلق دانش، ذخیره سازی دانش، انتقال دانش، کاربرد دانش و ارزیابی نتایج آموزشی تنظیم شده است. یافته ها نشان می دهد که مدیریت دانش با فراهم کردن اطلاعات دقیق و به موقع، زمینه تصمیم گیری آگاهانه تر مدیران، معلمان و سایر عوامل مدرسه را فراهم می کند. همچنین اشتراک تجربه های آموزشی میان معلمان، موجب کاهش خطاها و افزایش نوآوری در روش های تدریس می شود. نتایج پژوهش بیانگر آن است که مدارسی که از نظام مدیریت دانش موثر برخوردارند، توانایی بیشتری در شناسایی مشکلات آموزشی و ارائه راهکارهای مناسب دارند. مدیریت دانش همچنین سبب تقویت یادگیری سازمانی، افزایش همکاری میان کارکنان و استفاده بهتر از منابع آموزشی می شود. از سوی دیگر، تصمیم گیری مبتنی بر دانش می تواند کیفیت برنامه ریزی درسی، ارزشیابی تحصیلی و فرایند یاددهی یادگیری را ارتقا دهد. بر اساس نتایج به دست آمده، استقرار فرهنگ اشتراک دانش در مدارس یکی از عوامل مهم در بهبود کیفیت آموزش است. بنابراین، توجه به مدیریت دانش می تواند مدارس را به سازمان هایی یادگیرنده، پویا و اثربخش تبدیل کند. در نهایت، پژوهش حاضر نشان می دهد که مدیریت دانش نقش اساسی در توسعه تصمیم گیری آموزشی و افزایش کیفیت نظام آموزشی مدرسه دارد.

کلیدواژه ها:

مدیریت دانش ، مدارس ، تصمیم گیری آموزشی ، کیفیت آموزش ، یادگیری سازمانی ، اشتراک دانش.