اثربخشی زوج درمانی گاتمن بر کیفیت رابطه زناشویی با نقش واسطه ای صمیمیت عاطفی

پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی زوج درمانی گاتمن بر کیفیت رابطه زناشویی با نقش واسطه ای صمیمیت عاطفی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال ۱۴۰۴ بود که از میان آن ها ۵۰ زوج به روش نمونه گیری دردسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه (۲۵ زوج آزمایش و ۲۵ زوج کنترل) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت زوج درمانی گاتمن قرار گرفت و گروه کنترل در لیست انتظار ماند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه کیفیت رابطه زناشویی (RDAS) و مقیاس صمیمیت زناشویی (MIS) بود که در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون تکمیل شدند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تحلیل مسیر تحلیل شد. یافته ها نشان داد که زوج درمانی گاتمن به طور معناداری باعث افزایش کیفیت رابطه زناشویی و صمیمیت عاطفی در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل شد. همچنین نتایج تحلیل مسیر نشان داد که صمیمیت عاطفی نقش واسطه ای معناداری در رابطه بین زوج درمانی گاتمن و کیفیت رابطه زناشویی ایفا می کند. زوج درمانی گاتمن با تقویت صمیمیت عاطفی، به بهبود کیفیت رابطه زناشویی زوجین می انجامد. این رویکرد با افزایش احساس نزدیکی، عشق و توجه متقابل، زمینه ساز روابط رضایت بخش تر و پایدارتر می شود. استفاده از این روش در مراکز مشاوره و زوج درمانی شهر تهران توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

زوج درمانی گاتمن ، کیفیت رابطه زناشویی ، صمیمیت عاطفی ، زوجین ، تهران