ساختار فضای سبز پایدار در پیدایش آسایش حرارتی منطقه اقلیمی بندرعباس

آسایش حرارتی یکی از مهم ترین مولفه های کیفیت محیط شهری در مناطق گرم و مرطوب به شمار می رود و نقش موثری در سلامت، رفاه و رضایت شهروندان ایفا می کند. شهر بندرعباس به دلیل شرایط اقلیمی خاص، دما و رطوبت بالای هوا در بخش عمده سال، با چالش های متعددی در زمینه تامین آسایش حرارتی مواجه است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ساختار فضای سبز پایدار بر بهبود شرایط حرارتی و کاهش تنش های اقلیمی در این شهر انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی تحلیلی و با رویکرد کاربردی بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانه ای، اسناد اقلیمی، مشاهدات میدانی و تحلیل ویژگی های فضاهای سبز شهری گردآوری شده است. در این پژوهش، نقش مولفه هایی همچون تراکم پوشش گیاهی، میزان سایه اندازی، نحوه پراکنش فضای سبز و سازگاری گونه های گیاهی با شرایط اقلیمی منطقه در ایجاد آسایش حرارتی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان می دهد که فضاهای سبز پایدار با کاهش دمای محیط، تعدیل اثر جزیره حرارتی شهری، بهبود جریان هوا و افزایش کیفیت زیست محیطی، نقش موثری در ارتقای آسایش حرارتی شهروندان دارند. همچنین انتخاب گونه های گیاهی بومی و مقاوم و طراحی هدفمند شبکه فضای سبز می تواند به عنوان راهکاری پایدار در برنامه ریزی و طراحی شهری بندرعباس مورد توجه قرار گیرد. از این رو، توسعه ساختارهای سبز پایدار می تواند زمینه ساز افزایش کیفیت زندگی و دستیابی به توسعه پایدار شهری در این منطقه اقلیمی باشد.

کلیدواژه ها:

ساختار ، فضای سبز ، پایداری ، آسایش حرارتی ، بندرعباس