موقعیت گزینی ساختاری بادگیر در بین بناهای بومی استان هرمزگان

بادگیر به عنوان یک عنصر معماری بومی در استان هرمزگان توانسته رضایت مندی را در بین کاربران بناها در وهله ای از زمانه که خبری از هیچگونه سیستم خنک کننده مکانیکی نبوده پدید بیاورد، رضایت مندی که حاصل توجه به اقلیم و خوانش معمار و درک معمار از محیط اطراف می باشد. این پژوهش براساس مطالعات کتابخانه ای، تصویربرداری، مشاهدات میدانی و مصاحبه با پیرغلامان محلی به بررسی موقعیت گزینی ساختاری بادگیر در بین بناهای بومی استان هرمزگان پرداخته است که در نتیجه از نتایج بدست آمده مشخص می گردد جهت شناسی و موقعیت گزینی عاملی مهم معماران در بهره گیری از بادگیر در این منطقه محسوب می گردد.

کلیدواژه ها:

رفتارشناسی ، سیستم های مکانیکی ، تهویه طبیعی ، بادگیر ، بندرعباس