تحلیل ساختار در معماری و شهرسازی بافت قدیم بندرسیریک

معماری بومی مناطق ساحلی جنوب ایران یکی از ارزشمندترین نمونه های تعامل هوشمندانه انسان با محیط طبیعی محسوب می شود. بندر سیریک به عنوان یکی از سکونتگاه های مهم ساحل مکران در شرق هرمزگان، دارای ویژگی های معماری و شهرسازی خاصی است که در نتیجه تاثیر متقابل عوامل طبیعی، اقلیمی، اقتصادی و فرهنگی شکل گرفته اند. موقعیت استراتژیک این شهر در مجاورت دریای عمان و قرارگیری آن در مسیر ارتباطات دریایی موجب شده است که در طول تاریخ، نقش مهمی در تجارت و تبادلات فرهنگی منطقه ایفا کند. این پژوهش با هدف شناخت و تحلیل ساختار معماری و شهرسازی سیریک و بررسی عوامل موثر بر شکل گیری آن انجام شده است. نتایج نشان می دهد که معماری این منطقه به شدت تحت تاثیر شرایط آب و هوایی گرم و مرطوب قرار دارد و عناصر معماری نظیر ایوان ها، حیاط ها، بازشوهای وسیع، سقف های بلند و مصالح بومی در جهت ایجاد آسایش اقلیمی و بهره گیری از جریان بادهای دریایی شکل گرفته اند. همچنین ساختار شهرسازی سیریک نیز متناسب با فعالیت های بندری و اقتصادی توسعه یافته و سازمان فضایی آن بازتابی از پیوند میان دریا، تجارت و زندگی اجتماعی ساکنان است. مطالعه معماری سیریک می تواند الگویی ارزشمند برای طراحی معماری پایدار و هماهنگ با اقلیم در مناطق ساحلی معاصر ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

ساختار ، معماری ، شهرسازی ، بافت قدیم ، سیریک