ارزیابی وضعیت روسازی معابر شهری با استفاده از شاخص های نوین و نقش آن در کاهش تصادفات

تصادفات جاده ای یکی از عوامل اصلی مرگ ومیر در سطح جهان هستند و وضعیت نامناسب روسازی نقش مهمی در وقوع و شدت این تصادفات ایفا می کند. این مقاله به بررسی جامع شاخص های نوین ارزیابی روسازی معابر شهری و تاثیر آن ها بر ایمنی ترافیک می پردازد. شاخص هایی نظیر زبری بین المللی (IRI)، ضریب اصطکاک جانبی (SFC)، شاخص وضعیت روسازی (PCI) و شاخص خدمت دهی جاری (PSI) به عنوان مهم ترین معیارهای ارزیابی عملکردی و سازه ای روسازی معرفی می شوند. یافته های مطالعات اخیر نشان می دهد که سطوح آستانه مشخصی برای این شاخص ها وجود دارد که در صورت تجاوز از آن ها، خطر تصادف به طور معنی داری افزایش می یابد. به عنوان مثال، در راه های با ترافیک سنگین (AADT ≥ ۳۰,۰۰۰)، مقادیر آستانه IRI معادل ۲ متر بر کیلومتر، SFC برابر ۴۰ و عمق روتینگ ۱۰ میلی متر به عنوان سطوح بحرانی شناسایی شده اند. رویکردهای نوین مبتنی بر یادگیری ماشین و سیستم های پایش پیوسته، امکان پیش بینی دقیق تر خطر تصادف و اولویت بندی اقدامات نگهداری را فراهم ساخته اند. این مقاله با مرور نظام مند تحقیقات انجام شده، چارچوبی عملیاتی برای مدیریت ایمنی مبتنی بر وضعیت روسازی ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

ارزیابی روسازی ، شاخص های نوین ، ایمنی ترافیک ، تصادفات شهری ، شاخص زبری بین المللی (IRI)