بررسی نحوه مدیریت بحرانهای شهری در شهرداری ها(مطالعه موردی شهرداری همدان)

با گسترش شهرنشینی و افزایش تراکم جمعیتی در شهرها وقوع بحرانهای طبیعی و انسانی نظیر زلزله سیل آتش سوزی بیماری های واگیردار و ناآرامی های اجتماعی پیامدهای گسترده تری بر زندگی شهروندان و زیرساخت های شهری به جا می گذارد. در این میان شهرداری ها به عنوان نهادهای مدیریتی محلی نقشی کلیدی در پیشگیری، آمادگی پاسخ دهی و بازسازی پس از بحران ها ایفا میکنند. هدف این پژوهش بررسی ابعاد مختلف مدیریت بحران در شهرداری ها با تمرکز بر چالشها ظرفیت ها و راهکارهای بهبود عملکرد در مواجهه با شرایط بحرانی است. در این راستا، ضمن تبیین مفاهیم و چارچوب نظری مدیریت بحران به تحلیل نقش شهرداری در مراحل مختلف مدیریت بحران پرداخته شده و عوامل موثر بر اثربخشی آن شناسایی می گردد. نتایج نشان می دهد که ارتقاء هماهنگی بین سازمانی تقویت زیرساخت های فناوری اطلاعات آموزش عمومی و توسعه برنامه ریزی جامع از جمله الزامات اساسی برای بهبود مدیریت بحران شهری هستند. این مقاله بر ضرورت بازنگری در ساختارهای مدیریتی و سیاستگذاری های محلی تاکید دارد تا شهرداری ها بتوانند به شکل کارآمدتری در برابر بحرانها واکنش نشان دهند و تاب آوری شهری را افزایش دهند.