بهینه سازی تخصیص بودجه برای نگهداری زیرساخت های حمل ونقل شهری با رویکرد تحلیل هزینه چرخه عمر (LCCA)

این پژوهش با هدف ارائه یک چارچوب بهینه برای تخصیص بودجه نگهداری زیرساخت های حمل ونقل شهری بر پایه تحلیل هزینه چرخه عمر (Life Cycle Cost Analysis: LCCA) انجام شده است. در بسیاری از شهرداری ها، تخصیص اعتبارات نگهداری معابر، روسازی ها، علائم ترافیکی و تجهیزات ایمنی عمدتا بر مبنای نیازهای کوتاه مدت و محدودیت های بودجه سالانه صورت می گیرد، در حالی که بی توجهی به هزینه های چرخه عمر، منجر به افزایش استهلاک، کاهش سطح خدمت و تحمیل هزینه های سنگین در دوره های آتی می شود. در این تحقیق، با شناسایی اجزای اصلی هزینه شامل هزینه های اولیه، هزینه های نگهداری دوره ای، هزینه های تعمیرات اساسی، هزینه های بهره برداری و هزینه های ناشی از کاهش عملکرد زیرساخت، مدلی برای اولویت بندی تخصیص بودجه در شبکه حمل ونقل شهری ارائه شده است. روش تحقیق از نوع کاربردی و مبتنی بر رویکرد توصیفی-تحلیلی است و داده های مورد نیاز از اسناد مالی، سوابق نگهداری و شاخص های عملکردی زیرساخت های شهری استخراج می شود. سپس با استفاده از تحلیل هزینه چرخه عمر و تکنیک های تصمیم گیری، گزینه های مختلف تخصیص اعتبار از منظر اقتصادی و فنی مقایسه می شوند. نتایج مورد انتظار نشان می دهد که به کارگیری رویکرد LCCA می تواند موجب کاهش هزینه های بلندمدت، بهبود اثربخشی سرمایه گذاری های نگهداری، افزایش عمر مفید زیرساخت ها و ارتقای کیفیت خدمات حمل ونقل شهری شود. این مدل می تواند به عنوان ابزاری علمی و اجرایی برای مدیران شهری در تصمیم گیری های مالی و فنی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بهینه سازی تخصیص بودجه ، نگهداری زیرساخت های حمل ونقل شهری ، تحلیل هزینه چرخه عمر (LCCA) ، مدیریت مالی شهری ، اولویت بندی پروژه های نگهداری ، تصمیم گیری چندمعیاره