قش مدیریت پیشگیرانه در محیط های آموزشی مثبت بر بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان ADHD.

هدف پژوهش حاضر بررسی نقش مدیریت پیشگیرانه در محیط های آموزشی مثبت بر بهبود تعاملات اجتماعی دانش آموزان مبتلا به اختلال نقص توجه/بیش فعالی است. دانش آموزان دارای ADHD معمولا در حوزه هایی مانند کنترل تکانه، رعایت نوبت، حفظ توجه، پیروی از قواعد کلاسی و برقراری روابط پایدار با همسالان با دشواری هایی روبه رو هستند؛ این مسئله می تواند موجب طرد اجتماعی، تعارض با همکلاسی ها و کاهش مشارکت تحصیلی آنان شود. مدیریت پیشگیرانه به مجموعه ای از راهبردهای هدفمند گفته می شود که پیش از بروز رفتارهای مشکل ساز، با سازمان دهی محیط کلاس، تعیین قوانین روشن، تقویت رفتارهای مطلوب، آموزش مهارت های اجتماعی و ایجاد رابطه مثبت میان معلم و دانش آموز، احتمال بروز مشکلات رفتاری را کاهش می دهد. در محیط آموزشی مثبت، تاکید اصلی بر حمایت، پیش بینی پذیری، احترام متقابل و بازخورد سازنده است؛ عواملی که می توانند احساس امنیت روانی و تعلق اجتماعی دانش آموزان را افزایش دهند. بر اساس مبانی نظری و یافته های پژوهشی، استفاده از رویکردهای پیشگیرانه مانند تقویت مثبت، آموزش مستقیم مهارت های ارتباطی، تنظیم ساختار فعالیت های گروهی و مداخله زودهنگام معلم، می تواند به کاهش رفتارهای تکانشی و افزایش همکاری، همدلی و پذیرش اجتماعی دانش آموزان ADHD کمک کند. بنابراین، مدیریت پیشگیرانه نه تنها ابزاری برای کنترل رفتارهای کلاسی است، بلکه به عنوان رویکردی تربیتی و حمایتی می تواند زمینه رشد اجتماعی، هیجانی و تحصیلی دانش آموزان بیش فعال را فراهم سازد. نتایج این بررسی می تواند برای معلمان، مشاوران مدرسه و برنامه ریزان آموزشی در طراحی کلاس های فراگیر و حمایتگر کاربرد داشته باشد.

کلیدواژه ها:

مدیریت پیشگیرانه ، محیط آموزشی مثبت ، تعاملات اجتماعی ، دانش آموزان ADHD ، مدیریت رفتار کلاسی