بررسی تاثیر فعالیت های پرورشی مبتنی بر مسئولیت پذیری اجتماعی در کاهش رفتارهای پرخطر دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر فعالیت های پرورشی مبتنی بر مسئولیت پذیری اجتماعی در کاهش رفتارهای پرخطر دانش آموزان انجام شد. رفتارهای پرخطر در دوره دانش آموزی از جمله مسائل مهم تربیتی و اجتماعی به شمار می آید که می تواند پیامدهای نامطلوبی برای فرد، خانواده و نظام آموزشی در پی داشته باشد. در این میان، فعالیت های پرورشی مدرسه در صورتی که بر تقویت مسئولیت پذیری اجتماعی، مشارکت جمعی، احترام به هنجارهای اجتماعی و افزایش احساس تعلق دانش آموزان به محیط آموزشی مبتنی باشند، می توانند نقش موثری در پیشگیری و کاهش این گونه رفتارها ایفا کنند. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-همبستگی با رویکرد کمی بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان تشکیل دادند و داده ها با استفاده از روش های کتابخانه ای و میدانی گردآوری شدند. در بخش تحلیل داده ها، از آمار توصیفی و استنباطی برای بررسی رابطه میان متغیرها استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که میان فعالیت های پرورشی مبتنی بر مسئولیت پذیری اجتماعی و کاهش رفتارهای پرخطر دانش آموزان، رابطه ای معنادار وجود دارد. به بیان دیگر، هرچه میزان مشارکت دانش آموزان در فعالیت های پرورشی مسئولیت محور بیشتر باشد، گرایش آنان به رفتارهای پرخطر کاهش می یابد. نتایج همچنین حاکی از آن بود که چنین فعالیت هایی از طریق تقویت خودکنترلی، افزایش احساس تعلق به مدرسه، ارتقای تعاملات اجتماعی و درونی سازی ارزش های جمعی، در کاهش رفتارهای ناسازگار دانش آموزان اثرگذار هستند. در مجموع، می توان نتیجه گرفت که فعالیت های پرورشی مبتنی بر مسئولیت پذیری اجتماعی، یکی از ظرفیت های مهم مدرسه در پیشگیری از آسیب های رفتاری و ارتقای سلامت تربیتی دانش آموزان به شمار می آید و توجه جدی به این رویکرد در برنامه ریزی های آموزشی و پرورشی ضروری است.

کلیدواژه ها:

فعالیت های پرورشی ، مسئولیت پذیری اجتماعی ، رفتارهای پرخطر ، دانش آموزان