نقش میانجی گرایانه نشخوار فکری در رابطه بین استرس ادراک شده و سایبرکندریا در میان دانشجویان دانشگاهی

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه استرس ادراک شده و سایبرکندریا در دانشجویان دانشگاه فیض الاسلام خمینی شهر نقش میانجی نشخوارفکری بود. روش این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری داده ها، توصیفی از نوع همبستگی بود و تحلیل داده ها به روش مدل سازی معادلات ساختاری انجام شد. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانشجویان دانشگاه فیض الاسلام خمینی شهر در سال تحصیلی ۱۴۰۳_۱۴۰۴ تشکیل دادند که با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، تعداد ۲۰۰ پرسشنامه استاندارد استفاده شد که شامل پرسشنامه نشخوار فکری نولن_هوکسما و مارو (۱۹۹۱)، پرسشنامه استرس ادراک شده کوهن و همکاران (۱۹۸۳) و پرسشنامه سایبرکندریا مک الروی و شولین (۲۰۱۴) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش مدل یابی معادلات ساختاری استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد رابطه مستقیم استرس ادراک شده با نشخوار فکری و همچنین نشخوار فکری با سایبرکندریا از نظر آماری معنادار بودند(۰۵/۰>p). با این حال، رابطه مستقیم استرس ادراک شده با سایبرکندریا معنادار نبود و نیز نشخوار فکری نقش میانجی کامل یا جزئی میان استرس ادراک شده و سایبرکندریا ایفا نمی کند(۰۵/۰ .(p با وجود این، الگوی مشاهده شده نشان می دهد که استرس ادراک شده می تواند از طریق فرایندهای شناختی تکرارشونده بر تمایل به جست وجوی اضطراب آمیز اطلاعات سلامت تاثیر غیرمستقیم داشته باشد.

کلیدواژه ها:

سایبرکندریا ، استرس ادراک شده ، نشخوار فکری ، دانشجویان