بررسی رابطه سبک های دلبستگی و سبک های حل مسئله با خلاقیت در دانش آموزان پسر متوسطه دوم کامیاران

هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین سبک های دلبستگی و سبک های هویت با خلاقیت در دانش آموزان پسر دوره دوم متوسطه شهرستان کامیاران بود. این پژوهش کمی از نوع همبستگی است و جامعه آماری آن شامل کلیه دانش آموزان پسر متوسطه دوم در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ می باشد. نمونه ای به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب شده و از پرسش نامه های استاندارد سبک دلبستگی کولیینز و رید (۱۹۹۰) سبک حل مسئله کسیدی و لانگ (۱۹۹۶) و خلاقیت عابدی (۱۳۷۲) برای جمع آوری داده ها استفاده گردیده است. داده ها با استفاده از روش های آماری همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. نتایج نشان داد بین برخی سبک های دلبستگی وحل مسئله با خلاقیت رابطه معناداری وجود دارد. به طور خاص، سبک دلبستگی ایمن و سبک هویت اطلاعاتی، هنجاری و متعهد با خلاقیت رابطه مثبت و معناداری داشتند، در حالی که سبک های دلبستگی اجتنابی، دوسوگرا و هویت سردرگم رابطه منفی با خلاقیت نشان دادند. یافته های این پژوهش می تواند در طراحی برنامه های آموزشی و مشاوره ای برای ارتقای خلاقیت نوجوانان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، سبک دلبستگی ، سبک حل مسئله