تاثیر رفتار درمانی شناختی بر نشخوار فکری و تنظیم هیجان افراد معتاد

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی رفتار درمانی شناختی بر تنظیم هیجان و نشخوار فکری افراد معتاد انجام شد. این پژوهش از نوع طرح های نیمه آزمایشی بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه افراد معتاد به موارد مخدر (شیشه) شهر تبریز در سال ۱۴۰۳ بودند، و نمونه مورد نظر به صورت در دسترس از افرادی که نمره پایینی در تنظیم هیجان و نمره بالایی در نشخوار فکری داشتند انتخاب شدند. جهت جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه های تنظیم هیجان کارنفسکی و کرایج (۲۰۰۳)، نشخوار فکری نولن- هوکسیما (۱۹۹۱) و پروتکل شناختی- رفتاری بک (۱۹۸۳) استفاده شد. اطلاعات جمعآوری شده به کمک روشهای آماری توصیفی میانگین و انحراف معیار و روشهای آماری استنباطی تحلیل کوواریانس چند متغیره با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۱ مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته با در نظر گرفتن نقش عوامل شناختی (افکار خودآیند، باورهای میانی و باورهای بنیادی و فرایندهای پرداش مختل شده) در آسیب ‍شناسی قابل تببین است. به طوری که در درمان شناختی - رفتاری، سعی بر آن است، که افکار خودآیند ناکارآمد برانگیزاننده نشانه‍های نشخوار شناسایی شود، بیمار نسبت به نقش این افکار آگاه شود و افکار کارآمدتری را جایگزین آنها نماید که میزان نشخوار فکری بیمار کاهش پیدا کند

کلیدواژه ها:

شناختی رفتاری ، تنظیم هیجان ، نشخوار فکری ، اعتیاد